Graag uitleg van premier Balkenende

De verhouding tussen het kabinet, en in het bijzonder het ministerie van VWS, en NOC*NSF kan als ‘ongemakkelijk’ worden omschreven.

Premier Balkenende zou daar in zijn aanstaande onderhoud met vertegenwoordigers van de sportkoepel eens en voor altijd iets aan kunnen doen, stelt redacteur Hans Klippus.

Als premier Balkenende echt wil aantonen dat hij het, zoals hij zegt, een belangrijk aspect vindt, dan zou hij Sport snel moeten opwaarderen binnen het kabinetsbeleid. Een eigen staatssecretaris van sport zou op den duur het mooist zijn.

Nu is de sport nog één van de vele aandachtsterreinen van de staatssecretaris van VWS, momenteel Jet Bussemaker. Ze staat bekend als een kundige politica, maar ze liet zich bij het eerste ‘sportbezoek’ in haar nieuwe functie, in februari bij het ABN Amro-tennistoernooi, in een select gezelschap ontvallen dat ze ‘niet zo veel met topsport heeft’.

Dat is eerlijk, maar niet erg handig, en zoiets gaat in de sportwereld als een lopend vuurtje rond.

Natuurlijk verwacht de voorzitter van sportkoepel NOC*NSF, Erica Terpstra, dat het allemaal nog wel goed zal komen. Ze maakte Bussemaker afgelopen zondag enthousiast mee op de tribune in De Kuip bij de inderdaad erg boeiende bekerfinale tussen Ajax en AZ. ,,Ze vond het enig!’’

Andere topfunctionarissen bij NOC*NSF zijn minder positief. Zo stoorde de technisch directeur, Charles van Commenée, zich er onlangs aan dat de staatssecretaris ontbrak bij een bijeenkomst over talentontwikkeling in de sport. Bussemaker zou aanvankelijk komen, maar er kwam iets tussen.

Van Commenée sprak venijnig over een ‘valse start’ van de staatssecretaris, en die opmerking werd groter dan zijn bedoeling was in de pers uitgemeten en zorgde intern voor enig rumoer in het contact tussen VWS en NOC*NSF.

Het geeft wel duidelijk de ergernis aan bij iemand als Van Commenée over het in zijn ogen gebrek aan aandacht voor sport in Nederland.

Bij het ministerie van VWS zijn ze een stekelige reactie op z’n tijd uit Papendal inmiddels wel gewend en werd NOC*NSF door de hoogste ambtenaar al eens als Rupsje Nooitgenoeg omschreven.

Maar het is een gegeven dat in vergelijking met de belangrijkste sportlanden - bijvoorbeeld ook Australië dat qua aantal inwoners van gelijke orde is - Nederland relatief weinig geld besteedt aan sport. Hoe positief sommigen het ook willen doen voorkomen, sport hangt er hier eigenlijk maar bij.

Het is ook onzin om Nederland een sportland te noemen, en - qua topsport - een vaste plek in de top-10 van het Olympische landenklassement na te streven. Typerend is wat dat betreft dat de ‘S’ van Sport in de naam van het ministerie tijdens de laatste regeringswisseling bijna sneuvelde.

Jet Bussemaker werd aangesteld als staatssecretaris, omdat ze wordt geacht goed overweg te kunnen met de zorg in Nederland. En toen kreeg ze de portefeuille sport er bij, of wat oneerbiediger gesteld: in haar maag gesplitst.

De tijd die ze aan sport kan besteden, is beperkt. Laat staan dat ze heel veel aandacht kan besteden aan het samenbrengen van de verscheidene departementen die iets met sport van doen hebben en moeten samenwerken.

Bussemaker heeft inmiddels extra geld in het vooruitzicht gesteld voor steun aan de arbitrage in de sport en voor sportverenigingen die hun maatschappelijke taken goed uitvoeren.

Afgezet tegen de bedragen die in de genoemde toplanden omgaan en waar NOC*NSF zich graag aan spiegelt, blijft het marginaal.

Het is een keuze om als kabinet geld en aandacht anders te besteden dan aan sport, misschien best een logische keuze, maar die moet dan ook als zodanig worden uitgelegd. Dan weet iedereen waar hij aan toe is. Nu blijven VWS en NOC*NSF elkaar irriteren met opmerkingen over en weer.

Premier Balkenende kan eens en voor altijd duidelijkheid verschaffen. Hij heeft een delegatie van NOC*NSF in het Torentje uitgenodigd. Erica Terpstra is daar zeer verheugd over, maar ze mag pas tevreden zijn als Balkenende eindelijk eens aangeeft wat het kabinet echt met de sport voor ogen heeft.

Alles, ook een slechte boodschap, is beter dan het nu heersende ongemak.