OOK OP AD.NL

Alexander geeft het goede voorbeeld

Restaurant Alexander aan de Haagse Denneweg is met eenvoudige middelen ingericht, de bediening is meer dan hartelijk. FOTO EVERT-JAN DANIELS

DEN HAAG - Was elk restaurant maar zo verwelkomend en gastvrij als Alexander op de Denneweg. Geen gesnib, geen neerbuigende opmerkingen, geen malle deftigdoenerij , maar gewoon een vriendelijke bejegening. Extra bordje? Natuurlijk krijgt u een extra bordje. Toetje delen? Heel verstandig. Glaasje wit of glaasje rosé? Ach, proeft u van beide eerst een slokje.

Alexander bestaat nog niet zo lang. Het is eenvoudig maar netjes ingericht en bevindt zich op de Denneweg tegenover Oker, dat niet alleen een goede keuken heeft maar ook een trendy publiek trekt. Lastige plek voor een beginnend restaurant. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel, bij Alexander kun je op een zomeravond in je C&A-shirtje het gedoetje aan de overzijde goed gadeslaan. Ook leuk. We beginnen bij Alexander met een glaasje bubbels van het huis en zijn benieuwd of de kaart iets van de Russische herkomst van de eigenaar verraadt. Blini’s misschien? Piroshki’s? Nee. Helaas.

Evenmin ligt het accent op de Italiaanse keuken, terwijl je dat toch ook zou kunnen verwachten. Chef Alexander Orekhov stond immers lang bij Sebastiano in de keuken. Maar met twee pastagerechten is Italië niet oververtegenwoordigd. Eerlijk gezegd waaiert de kaart alle kanten op. Beetje van hier, beetje van daar.

We kiezen eenmaal het 3-gangen keuzemenu (25 euro) en eenmaal à la carte. Het menu begint met dunne plakjes kalfstong - grappig, tong kom je maar weinig tegen in restaurants - met een likje saus, plukje sla en een verdwaald aalbesje. Eigenlijk een bordje broodbeleg, zegt mijn tafelgenote wat kritisch. De tonijn (€12,50) in een jasje van sesam- en maanzaad bevalt haar beter, al overheerst de kruiderij wel erg.

De tweede gang laat op zich wachten, maar daarvoor waren we gewaarschuwd: de gevulde boerenkip (€19.50) met paddenstoelen en truffel heeft tijd nodig. Maar het resultaat is ernaar: een mooi, sappig stukje kip met lekker veel saus. Flinke schep ratatouille erbij en een schaal overheerlijke pilav-rijst. Het zijn ouderwets ruime hoofdschotels, Bij Alexander krijg je geen priegel-eten.

Het hoofdgerecht uit het menu - kalfsribeye - mag er ook zijn. Goed vlees, goed gebraden, en weer: met veel lekkere, verse groenten. Bloemkoolroosjes, worteltjes, beetje broccoli, en niet halfrauw maar gaar, met nog wel een beetje beet. Een flinke portie aardappelen uit de oven ernaast - jammer dat ze opgepiept zijn, dat geeft ze iets slaps.

Als aardigheidje van de chef komt er ook nog een bordje huisgemaakte ravioli op tafel - waar láten we het? We drinken er een aardige pinot grigio bij (€4,25 per glas) en San Pellegrino-water (€2,30 per flesje).

Gezien het voorgaande besluiten we tot één dessert met zijn tweeën, en omdat het weekmenu onder meer een pêche melba-achtige creatie vermeldt, kiezen we die. Het blijkt een heel eigen, huiselijke variant, met veel ijs en room en caramel, maar wel met verse perzik. De koffie slaan we deze keer over, de rekening komt op 72 euro. Vandaag de dag een heel schappelijke prijs voor een etentje.

Zou Alexander het redden, daar op de Denneweg? Aan de bediening zal het niet liggen.

De waardering

Voorgerecht 7,0

Hoofdgerecht 7,5

Nagerecht 7,0

Bediening 8,0

Ambiance 7,0

Originaliteit 7,0

Prijs-kwaliteit 7,5

Bonuspunten 0,0

Totaal 51,0

Praktische informatie