Bewerkt door:
Miranda de Sain
25-5-12 - 15:37 bron: HLN/Daily Mail
© Thinkstock.
De G-spot is na decennialang zoeken nu eindelijk gevonden, maar wat hebben we er nu eigenlijk aan? Waarschijnlijk niets, want een moeilijk vindbaar hoopje zenuwen, kleiner dan een halve vingernagel, zal je seksleven niet opeens een enorme boost geven. Volgens gynaecoloog en 'G-spot-ontdekker' Adam Ostrzenski heeft de vrouwelijke sekservaring in de toekomst geen geheimen meer en wordt deze alleen maar verbeterd.
Wat zeker is, is dat het debat rond de G-spot onlosmakelijk verbonden is met de opkomst van het feminisme. Na de Tweede Wereldoorlog ging de emancipatie van de vrouw gepaard met het accepteren van seksueel genot. Tegen de jaren '70 werd een orgasme dan ook een vrouwenrecht.
Razernij
In 1981 volgde de publicatie van het boek 'The G-spot And Other Discoveries About Human Sexuality' van seksuologe Beverley Whipple. Ze bestudeerde 400 vrouwen en claimde dat elk van hen een G-spot had. Zij was echter niet de enige die rotsvast geloofde in deze heilige graal van genot. Zo wakkerde een nieuwe golf tijdschriften, met koppen als 'Find your G-spot', de razernij alleen maar aan.
Vermoeiend moet dat geweest zijn, je constant afvragen waar die van jou is. Ook voor bedpartners waren het ongetwijfeld stressvolle tijden (en eindeloze zoektochten). Onzekerheid misbruiken als grote marketingtool is doeltreffend blijkbaar.
Intimiteit
Verschillende wetenschappelijke onderzoeken toonden al aan dat ongeveer 15 procent van alle vrouwen nooit of zelden een orgasme krijgt, terwijl nog eens 15 procent dat wel (bijna) altijd mag ervaren. Orgasmes zijn, los van de G-spot, dus altijd al veranderlijk. Als we dan kijken naar orgasmes gekoppeld aan de G-spot, blijkt uit de meeste onderzoeken dat gemiddeld 75 procent ze nooit heeft. Toch is het zoeken ernaar niet helemaal tevergeefs. Zo is wel bewezen dat stellen nieuwe, stimulerende zones en houdingen kunnen ontdekken tijdens hun 'quest for the holy grail'.
Nutteloos
Wat moeten we nu met Ostrzenski's 'revelatie'? Om te beginnen even zijn geloofwaardigheid aankaarten. Voor dit anatomische bewijs baseert hij zich op een autopsie, uitgevoerd op een bejaarde, Poolse vrouw die stierf aan een hoofdwonde. Aan de voorkant van haar vaginale wand ontdekte hij een klein stukje weefsel, rijk aan zenuwuiteinden en hopla, de G-spot is een feit? Voor zover wij weten kunnen doden geen feedback meer geven over de kwaliteit van hun orgasmes.
Klinisch getest? Natuurlijk...
Het enige dat zijn 'ontdekking' met zekerherheid doet, is nog meer voer geven aan de seksindustrie en de farmaceutische wereld. Alsof er nog niet genoeg op de markt is: speeltjes en gadgets om je G-spot te stimuleren of injecties en operatieve vergrotingen voor een maximaal effect.
Waar deze 'bewijzen' en uitvindingen echter geen rekening mee hebben gehouden, is dat seksuele opwinding en bevrediging bij vrouwen niet puur iets mechanisch is. Of er nu een G-spot bestaat of niet, als ons hoofd er niet naar staat, zal het orgasme wellicht ook niet komen.
