‘Nee hoor, u hoort hem niet blaffen’

NOORDELOOS - Zonder het te weten, hebben 39 honden in de gemeente Giessenlanden hun baasje verlinkt. Zij blaften luid op het moment dat inspecteur Maarten Buddingh’ aanbelde. De afgelopen weken controleerde hij of inwoners de belasting over hun hond hadden betaald.

In de J.A. van Vurenstraat in Noordeloos prijkt een bordje voor de deur. ‘Kijk uit!’ staat er in vette letters naast de afbeelding van een boze labrador. Maar volgens inspecteur Buddingh’ zegt dit niets over het bezit van een huisdier. In de vier jaar dat hij in heel Nederland controles op hondenbelasting uitvoert, heeft hij ontdekt dat de meeste bordjes bedoeld zijn om inbrekers af te schrikken. ,,Ook een hondenbeeldje in de tuin is geen bewijs dat er een hond in huis is,’’ vertelt hij.

De bewoners met het bordje voor de deur zijn niet thuis, maar Buddingh’ heeft zijn antwoord al. ,,Ja hoor, ik zie het al. Ze betalen keurig belasting over één hond. We kunnen naar het volgende adres.’’ Hij leest deze gegevens in zijn handcomputer, die in contact staat met het gemeentehuis van Giessenlanden. Hierin staat op welk adres belasting wordt betaald.

In totaal staan in de gemeente Giessenlanden 1097 honden geregistreerd, maar vermoedelijk zijn het er veel meer. Dat blijkt wel uit de controles van de afgelopen weken. Bezitters van 39 honden hadden geen belasting over hun huisdier betaald.

Samen met twee collega’s belde Buddingh’ aan bij zo’n 1700 adressen. Hij werkt voor bureau Legitiem. De gemeente Giessenlanden nam dit bureau in de arm omdat ze zelf te weinig ambtenaren heeft om de huis-aan-huiscontroles uit te voeren.

De ervaren inspecteur merkt weinig verschil tussen hondenbezitters in de dorpen en steden. ,,De enige plek waar opvallend meer mensen de belasting ontduiken, is het buitengebied. Daar krijg ik vaak te horen: ‘ik heb een waakhond die niet van het erf komt. Daar hoef ik toch geen belasting over te betalen?’ Maar dat is een misvatting. Zij denken vaak dat je alleen hondenbelasting hoeft neer te tellen als je gebruik maakt van gemeentelijke voorzieningen, zoals hondenuitlaatplaatsen. Maar de Gemeentewet maakt geen onderscheid. Iedere hondeneigenaar moet geld afdragen.’’

Tijdens zijn ronde door een woonwijk in Noordeloos treft Buddingh’ alleen voorbeeldige hondeneigenaren óf hondenhaters. Johan Simon behoort tot de eerste categorie. Hij betaalt belasting over zijn twee honden. ,,Dat heb ik altijd netjes gedaan, maar niet over de puppies die ik hooguit zeven weken in huis had.’’ Officieel moet hij hier een kenneltarief voor betalen. ,,Dat wist ik niet. Maar als ik eerlijk ben, vind ik de hondenbelasting een ordinaire geldklopperij. De burgers krijgen er niets voor terug. Ik zou het terecht vinden als de gemeente de straten eens wat vaker zou schoonmaken voor dit geld,’’ zegt Simon.

Even later treft Buddingh’ iemand uit de tweede categorie. ,,Of ik een hond heb? Nee, ben je gek! Ik heb een hekel aan honden en vooral aan hondenpoep,’’ zegt een inwoonster. ,,Houd de baasjes maar goed in de gaten,’’ roept ze Buddingh’ na. ,,Dat is een gemiddelde reactie,’’ merkt de controleur droogjes op.

Even later krijgt hij weer een cliché om zijn oren. ,,Nee, ik heb geen hond. De enige hond in dit huis ben ik,’’ grapt een Noordeloser. ,,Dan bent u goed afgericht. U blaft niet en u bijt niet,’’ reageert Buddingh’ gevat. ,,Een grap en een grol is de beste reactie is. Al ben ik aan het eind van de dag wel een beetje moe van mijn eigen grapjes,’’ zegt hij lachend. Per dag gaat de controleur dan ook langs driehonderd adressen.

Buddingh’ blijft altijd alert. ,,Ik mag wel eens vrijpostig zijn en even naar binnen gluren. Als ik een hondenbak zie staan, spreek ik het vermoeden uit dat er een hond in huis is.’’ Ook houd hij zijn oren gespitst. ,,Ik heb wel eens aangebeld bij een huis waar ik de bewoner hoorde schelden tegen zijn blaffende hond. Aan de deur beweerde de man doodleuk dat hij geen hond in huis had. Hij heeft later een aanmaning gekregen van de gemeente.’’

Het gebeurt Buddingh’ ook geregeld dat het levende bewijs hem kwispelend begroet. ,,Dan verzinnen eigenaren het standaard smoesje dat ze een logé in huis hebben. Ik noteer dan altijd het adres van de eigenaar. Bij nacontroles kun je dan zien of men de waarheid sprak.’’