'Het kind zat te gillen van de kou'

ROTTERDAM - Ze ligt van pure ellende de hele dag in bed. Haar dekens om haar heen geslagen, lekker weggekropen in een enigzins warm coconnetje.

Al zeker twee weken hebben Eline Plak en nog veertig buren geen verwarming meer in hun huizen aan de Eendrachtsstraat, hartje Rotterdam.

,,Ik kan niet meer, ik kan écht niet meer,'' vertelt ze, terwijl de tranen over haar wangen biggelen. Op de foto wil ze niet, want het kost haar teveel moeite om zich op te doffen. ,,Ik slaap 's nachts nauwelijks, dat lukt alleen overdag. Dan is het door de zon ietsje warmer.''

Ze kon bij haar dochter logeren, maar dan moet Plak een paar trappen opklimmen. ,,En zo mobiel ben ik niet meer,'' zegt de Surinaamse dame, wijzend op haar scootmobiel.


Zo'n veertig huizen in de straat zijn verstoken van de centrale verwarming door een lek in de stadsverwarming. Woningcorporatie Woonstad zegt hard bezig te zijn de problemen op te lossen, maar het was gisteren nog onduidelijk waar het lek precies zit.

,,We zullen de bewoners zo snel mogelijk voorzien van straalkachels,'' zegt woordvoerster Liliane Ruyters. ,,Het is nu flink koud aan het worden, dus dat is het minste dat we kunnen doen.''
Ruyters weet niet waarom de corporatie nu pas de kachels gaat uitdelen. ,,Onze wijkmanager, die dat soort zaken regelt, hoorde pas woensdag wat er aan de hand was. We onderzoeken nog hoe dat kan.''

Eline Plak heeft er weinig vertrouwen in. Ze voelt zich van het kastje naar de muur gestuurd. Talloze keren heeft ze gebeld naar de woningcorporatie en het installatiebedrijf. Dinsdag - één van de eerste nachten dit jaar met vorst aan de grond - kon Plak niet in slaap vallen en belde ze naar het installatiebedrijf. ,,Begon die man te schreeuwen dat ik hem 's nachts niet mocht bellen. Hij ligt lekker warm in zijn bed, maar ik zit in de kou.''

Ook haar overbuurvrouw Helen Madna is woest. Ze loopt in haar huis rond met een dikke wintertrui aan. 's Nachts kruipt haar 5-jarige dochtertje dicht tegen haar aan om het nog een beetje aangenaam te hebben. Ze snotteren allebei. ,,Het is ook vreselijk vochtig in huis. Tijdschriften trekken krom. Ik heb vandaag zelf maar een kacheltje aangeschaft, want ik moet toch goed voor mijn dochtertje zorgen.''

Eline Plak heeft haar achterkleinkind, die een paar dagen bleef logeren, weer terug naar zijn moeder gebracht. ,,Het is altijd zo gezellig als hij er is, maar die jongen zat te gillen van de kou.''
 (MARLIES VAN LEEUWEN)