Eis: cel en TBS wegens kinderporno

Ook eiste de aanklager tbs met voorwaarden. De H. bekent het bezit van zeer grove kinderporno. De zwakbegaafde 32-jarige moet zich na de celstraf laten opnemen in behandelcentrum voor gedragsgestoorden Hoeve Boschoord en daarna in een beschermde woonomgeving terechtkomen. Als de rechtbank de eis op 12 mei volgt, komt De H. vrijwel direct uit de gevangenis.

In mei 2008 werden in zijn huis in de wijk Wilgendonk meer dan duizend kinderpornofoto’s en tientallen -films gevonden. De collectie kwam aan het licht, toen de politie een 13-jarig meisje ’s nachts op straat aantrof. Het bleek te gaan om een babysit die het huis van De H. was ontvlucht, toen bleek dat de Papendrechter haar had gelokt om op een niet-bestaand kind te passen.

Niet zelden is de rechtspraak mikpunt van kritiek uit de maatschappij, maar een rechter kan zélf ook danig verhit raken door bureaucratische toestanden. De Dordtse rechtbankpresident mr. T. van der Lugt haalde vandaag fel uit naar het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie (NIFP). Van der Lugt ervoer naar zijn zeggen ‘een gevoel van onmacht waar je niet goed van wordt’ bij de behandeling van de strafzaak tegen Erik de H.

Na ruim een half jaar van onderzoeken, adviezen en voorlopige zittingen, kon eindelijk een punt worden gezet achter deze zaak, waarbij alle betrokken partijen op één lijn zaten: justitie, de reclassering, een psycholoog en een psychiater, de verdachte met zijn advocate én de rechtbank zelf - al doet die formeel pas op 12 mei uitspraak.

Ze waren het erover eens dat De H. snel moet beginnen aan een verplicht behandeltraject. Dat dreigt echter niet te lukken, doordat aan zijn opname in Hoeve Boschoord wel een jaar wachttijd vooraf kan gaan. Een tussenoplossing, waarvoor het NIFP zou moeten zorgdragen, is echter niet voorhanden.

Aanstaande maandag vergadert het NIFP pas over de zaak-De H., meldde een reclasseringsmedewerker aan de rechtbank. Hierdoor bestaat de kans dat De H. vanuit de gevangenis eerst in de reguliere crisisopvang van de regionale zorginstelling De Grote Rivieren belandt.

Rechter Van der Lugt: ,,Hoe is het mogelijk dat wij maanden bezig zijn om een oplossing op maat te bedenken en dat andere instanties zich beroepen op formaliteiten, terwijl zíj juist gericht moeten zijn op hulpverlening?’’ Hij zei de indruk te hebben dat hulpverleners vooral met elkaar in gesprek zijn, terwijl degene om wie het gaat, buiten beeld raakt.

De reclassering kon alleen maar melden dat zij het NIFP wel tien keer tot spoed gemaand heeft. Van der Lugt: ,,Knarsetandend hoor ik dit aan. Het duurt allemaal veel te lang.’’ Hij vroeg de verdachte wat die hier nu zelf van vindt. De H.: ,,Wel jammer. Ik wil graag hulp. Dat heb ik vorig jaar ook al gezegd.’’

De H. zit volgens deskundigen tegen het zwakbegaafde aan. Zijn seksualiteitsontwikkeling is niet goed verlopen, hij heeft een beperkt inlevingsvermogen en een antisociale persoonlijkheidsstoornis.

Zijn advocate mr. J. Castelein voegde hier aan toe dat haar cliënt vooral erg eenzaam is, maar wel degelijk zicht heeft op zijn beperking en ook enig besef van goed en kwaad: ,,Het downloaden van kinderporno vond hij nog net kunnen, maar hij weet nu wel dat hij niet aan kinderen mag zitten.’’ Volgens Castelein had De H. een jong meisje vooral voor een beetje gezelschap in zijn huis gelokt, onder het voorwendsel dat hij een babysit nodig had.

In 2002 is De H. veroordeeld wegens ontucht met een buurjongetje. Hij kreeg behalve een celstraf toen ook verplichte begeleiding, maar - naar vorig jaar bleek - had die onvoldoende effect gehad.