Ruud de Kubber (midden), Oude Peter (rechts) en drie andere 'bankzitters' op de tijdelijke locatie van 'hun' bank.
© FOTO COR DE KOCK.
Sinds jaar en dag kwamen ze er om nieuwtjes en roddels uit te wisselen. 'Cultuurgoed', noemt de groep oudere mannen zichzelf, na al die jaren op 'hun' bank in het centrum van Goes. Gisteren maakte het stenen zitmeubel plaats voor een trendy terras - en dat doet pijn. 'De Duitsers hebben me niet weg kunnen krijgen, maar de gemeente nu wel', zegt hij in het AD.
Ruud de Kubber, zelfbenoemd woordvoerder van de bankzitters-op-leeftijd, kijkt met een sip gezicht naar een stapeltje losse stenen. Al sinds jaar en dag stond hier de stenen bank waar dag in dag uit het nieuws en de laatste roddels werden uitgewisseld. Maar nu is de strijd verloren. 'Eén van de mannen zei net tegen mij: 'Ik kwam hier al in de oorlog. De Duitsers hebben me niet weg kunnen krijgen, maar de gemeente nu wel.'
De bankzittende mannen van Goes, in totaal zo'n tachtig senioren, waren al twee jaar in een verhitte strijd met de gemeente verwikkeld. Het bankje, zo vond het stadsbestuur van Goes, moest wijken voor de aanleg van een terras. Gistermorgen moesten de mannen hun gevoelige nederlaag erkennen: onder veel belangstelling werd het bankje weggetakeld. Het zitmeubel werd zo'n 25 meter verderop neergezet en zal maandag naar de definitieve nieuwe plek worden gebracht: tegenover de hippe kledingzaak Cool Cat. Of, in de woorden van De Kubber: 'Bij een vuilcontainer. En onder een boom met poepende vogels.' En zo komt een eind aan een jarenlange traditie. 'Kademannen, kolensjouwers en noem maar op, ze kwamen hier al ver voor de oorlog om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Eigenlijk hetzelfde als wat nu op al die dure terrassen gebeurt. De terrassen krijgen ruim baan op de Grote Markt en onze bank wordt naar het verdomhoekje verbannen. Pure discriminatie is het.' Hun laatste hoop is gevestigd op de advocaat, maar die geeft schoorvoetend toe dat hij niet staat te popelen om een rechtszaak te beginnen.
De gemeente Goes is er wel klaar mee. Het was moeizaam communiceren met de bankzitters, zegt Joke Boel van de gemeente. 'Wat we ook voorstelden, het was nooit goed.'