Glijdend over sneeuwzekere loipes

ALPEN - Loipes liggen vaak in het dal, daar waar de sneeuw het eerst smelt. Maar hoger in de Alpen worden ook langlaufroutes gemaakt, en die blijven de hele winter wit.

1 PRACHTIG PLATEAU (LENK, ZWI)
Op de Haslerberg boven het Zwitserse kuuroord Lenk liggen twee loipes met waanzinnig uitzicht op een uniek natuurgebied: kalksteenformaties in combinatie met besneeuwd hoogveen. Dit landschap is van zichzelf al prachtig, maar in de winter doet het wit er nog wat betovering bij. De loipes, gelegen op een hoog plateau, zijn bereikbaar met een gondel vanuit Lenk. Deze brengt ook alpineskiërs van 1100 naar 1943 meter hoogte. Zelfs als de meeste loipes in het lieflijke Simmental zijn weggesmolten, ligt boven nog een glad tapijt. Goed, met 1,5 en 3,5 kilometer kun je er niet eindeloos langlaufen, maar een paar rondes gaan hier vanwege het decor niet vervelen. Tussendoor of na afloop kun je uitrusten in het restaurant van de Leiterli-lift waar ze voortreffelijke soep en salades serveren. Daarna nog even stevig sporten,  klassiek of skating, en dan omlaag om de ledematen te trakteren op het geneeskrachtige water van Lenk, dat al in de 19de eeuw geliefd was onder welgestelde gasten uit heel Europa.
www.lenk-simmental.ch

2 'N TIKJE CHIC (OBERGURGL, OOS)
Obergurgl en Hochgurgl, verstopt aan het eind van het Ötztal, vieren al jaren in stilte het goede leven van de wintersport. Zonder veel poeha regeren hier de vier- en vijfsterrenhotels en wordt er geskied in een van de meest sneeuwzekere gebieden van Oostenrijk. Want: de dorpen liggen op respectievelijk 1900 en 2150 meter hoogte. Terwijl het skigebied de afgelopen jaren werd verbeterd in het rustige tempo dat bij deze bestemming past, bleven de langlaufloipes altijd wat onderbelicht. Maar de trend naar gezond, bewegen en wellness hebben de 12 kilometer loipe uit de schaduw gehaald. En terecht, want dankzij de hoogte zijn perfecte sneeuwomstandigheden tot in april gegarandeerd. Kortom: een ideale plek voor wie zijn langlaufvakantie wil combineren met luxe zonder uiterlijk vertoon. En zijn 12 kilometer te weinig, dan biedt het iets lager gelegen Ötztal nog eens 174 kilometer loipe voor de skater. www.oetztal.com www.obergurgl.com

3 DOOR UNESCO-LANDSCHAP  (TOBLACH, ITA)
Nee, extreem hoog ligt Toblach in het Hochpustertal met zijn ruim 1200 meter niet. Maar deze streek wordt het Siberië van Zuid-Tirol genoemd, omdat het er altijd kouder en witter is dan elders in deze Italiaanse provincie. Bovendien gaan sommige loipes er dwars door het Unesco-landschap van de Dolomieten. Geen wonder dat het bekende langlaufechtpaar Ole Einer Björndalen en Nathalie Santer zich hier hebben gevestigd.
Het Hochpustertal beschikt over 200 kilometer loipe, maar als we spreken over hoog en droog springen er drie uit: de 6 kilometer lange loipe op de hoogvlakte van Plätzwiese (2000 m), de 9 kilometer lange panoramaloipe tussen Sexten en Alpe Nemes (1877 m) en de circa 10 kilometer lange loipes vanuit Moos door het serene Fischleintal (1500 m) dat aan de voet ligt van de Drie Zinnen, drie majestueuze toppen in de Sextner Dolomieten. www.toblach.info; www.oetztal.com


4 OLYMPISCH GENOT  (LES SAISIES, FRA)
Het landschap van Les Saisies is wat on-Frans. Dankzij de ligging bovenop de col tussen de Beaufortvallei en het Arlydal zijn de bergen er niet zo steil en bruut als in veel grote skigebieden. En dat speelt de langlaufers in de kaart, want op de hellingen boven het sfeervolle dorp liggen maar liefst dertien loipes die in lengte variëren van 3,5 tot 32,9 kilometer. Ze gaan deels door open terrein en deels door beschut bos. Er zijn goede faciliteiten zoals ontvangstruimte, picknickbanken, restaurants en toiletten, wat mede te danken is aan de Olympische Spelen van Albertville (1992) toen hier de langlaufwedstrijden werden gehouden. De flanken van de ronde Mont Bisanne (1941 m) lenen zich er uitstekend voor door het geleidelijke hoogteverschil en de gunstige ligging ten opzichte van de Mont Blanc, wat in Les Saisies voor extra sneeuwval zorgt. Ook de hoogte tussen 1600 en 1800 meter draagt eraan bij.
Bijkomend pluspunt: wie het langlaufen wil combineren met alpineskiën - of als die combinatie in het reisgezelschap gewenst is - kan gebruikmaken van het skigebied l'Espace Diamant. Goed voor 185 kilometer aaneengesloten pistes, waar het er net als in Les Saisies vooral gemoedelijk aan toe gaat.
www.lessaisies.com

5 BIJ DE GLETSJER (RAMSAU, OOS)
Voor de fanatieke sporter is Ramsau geen onbekende plek. Het Ramsauer Hochplateau (circa 1100 meter hoog) is een vertrouwde locatie voor wereldbekerwedstrijden en ook het Nederlands Kampioenschap werd hier gehouden. Toch zijn het vooral de fraaie ligging, de sneeuwzekerheid én een unieke loipe op de hoger gelegen Dachsteingletsjer (2700 m) die deze Oostenrijkse topper een plaatsje in dit overzicht bezorgen. In de wereld van sneeuw en ijs - ook 's zomers - zijn loipes getrokken met een totale lengte van 18 kilometer. Als de omstandigheden elders niet zo goed zijn, komen diverse topsportselecties hier trainen. Zij hebben vast weinig gelegenheid om van de omgeving te genieten: de imposante pieken van het Dachsteinmassief met de Hoher Dachstein (3004 m) als letterlijk en figuurlijk hoogtepunt. Op de gletsjer zijn nog andere attracties als een ijspaleis met sculpturen, een restaurant met 360 graden uitzicht en de 'Sky Walk', een indrukwekkend uitkijkplatform.
www.ramsau.com; www.derdachstein.at

6 OUDE HOUTEN HUIZEN  (LÖTSCHENTAL, ZWI)
Het Lötschental is zo'n typisch Zwitsers dal waar het massatoerisme aan voorbij gaat. Letterlijk, want wie zijn auto in Goppenstein van de autotrein rijdt, slaat rechtsaf naar de bekende skigebieden van het Wallis. Slechts een enkeling gaat eigenwijs de andere kant op. Hij heeft groot gelijk, want het Lötschental is een van de mooiste en sneeuwzekerste bestemmingen van Zwitserland. Het dal is geliefd bij toerskiërs, alpineskiërs die de drukte uit de weg gaan én langlaufers, want de 32 kilometer loipe (klassiek en skating) liggen op een hoogte van 1375 tot 1795 meter. Ze voeren door prachtige natuur, langs dorpen met oude houten huizen en wie naar boven kijkt ziet altijd wel de top van een drieduizender zoals de Hockenhorn (3293 m), Sackhorn (3212 m) of Bietschhorn (3934 m) aan de andere kant. De gast heeft er keuze uit een handvol kleine dorpen als Kippel, Wiler, Blatten en helemaal aan het eind van het dal de Fafleralm. En zoals het wel vaker gaat in een dal: hoe dieper je er doordringt, des te ongerepter het wordt. Het Lötschental biedt bovendien een goede combinatie met toerskiën.
www.loetschental.ch

7 PANORAMA! (FILZMOOS, OOS)
Hoewel er op een hoogte van zo'n 1000 meter enkele mooie loipes liggen, is het gemoedelijke Filzmoos geen bekend langlaufoord. Het Oostenrijkse dorp is op de eerste plaats een ongecompliceerde familiebestemming voor pisteskiërs. Er is één loipe die zich daar niets van aantrekt en tot de absolute top hoort: de Höhenloipe op de Rossbrand. Neem vanuit het dorp de Papageno-kabelbaan naar bijna 1700 en je waant je vooral 's ochtends, wanneer de bomen op de Rossbrand met rijp of sneeuw zijn bedekt, in het uitgestrekte Scandinavië. Tot je om je heen kijkt. Want het panorama is de grote kracht van deze route. Verdeeld over twee rondes heb je er 14 kilometer lang uitzicht op de bergen boven Flachau, Radstadt en Filzmoos. Topper: huisberg Bischofsmütze. En na de gedane arbeid op de loipes wacht bij het bergstation van
de Papageno een luie ligstoel in de zon. Of een grote bier bij
bar-restaurant Schneekanone.
www.filzmoos.at

8 GRILLIGE PIEKEN  (CAVALESE, ITA)
Glijdend door de loipes van Passo Lavazè (1880 m) boven Cavalese wordt de wintersporter omhelsd door een overweldigend decor. Het is beslist een van de mooiste crosscountryplekken van Italië en misschien wel van de hele Alpen. De grillige pieken van de Dolomieten veranderen er telkens van vorm. Bijkomend voordeel op deze hoogvlakte: het is er zelden druk. De meeste gasten die in het Val di Fiemme komen langlaufen, blijven beneden, waar in 1991 en 2003 het WK werd gehouden. Maar hier boven wachten ruim 80 kilometer loipe verdeeld over routes die variëren van eenvoudig tot superzwaar. Met één heerlijke pauzeplek: Malga Ora, waar regionale specialiteiten worden geserveerd. Vanaf deze boerderij gaat het over een middelzware route vooral bergaf terug naar het vertrekpunt. Eerst door het bos, daarna over de vlakte. Die overgang is bijzonder, want op het moment dat het dichte bos zich opent krijg je er - pats! - meteen eersteklas uitzicht op de Rosengarten en de Pala di Santa Zanggen. Wie hier aan het eind van de dag is, ziet deze machtige toppen met een beetje geluk langzaam knalrood worden in de ondergaande zon.
www.valdifiemme.info; www.lavaze.com
(HANS AVONTUUR)