'Ze waren in ieder geval dicht bij elkaar'

LUIK - ,,Cathérine moet kapot zijn. Tot het laatst heeft ze geloofd dat haar dochters in leven waren.’’

,,En nu blijkt dat ze al die tijd hier hebben gelegen." De ex-buurman van Cathérine Dizier, moeder van Nathalie (10) en stiefmoeder van Stacy (7), slikt.

Zojuist heeft hij met zijn eigen dochter een tiental witte ballonnen bevestigd aan het hek boven de spoorlijn, waarlangs rechercheurs nog druk bezig zijn met sporenonderzoek. Op het viaduct dat de Rue Vivegnis met de Solvay-boulevard verbindt, drommen steeds meer mensen samen. Ze delen hun verdriet, delen complimentjes uit aan de speurders en wensen de dader(s) collectief het vreselijkste toe.

Saint Léonard, de volkse wijk waar Nathalie en Stacy op 9 juni hun laatste feestelijke avond doorbrachten, reageert vol woede en ongeloof op de vondst van de twee lichamen. ,,We leven in een rotte wereld,’’ zegt een jonge vrouw. Een veel oudere vrouw zoekt troost. ,,Ze zijn in elk geval al die tijd dicht bij elkaar geweest. Dat is nog iets.’’

De ex-buurman van Cathérine Dizier hoort het aan. ,,Ik heb daarnet ook al bloemen en een kaarsje gebracht. Veel meer kun je niet doen.’’ ‘Twee engeltjes rusten in vrede’, heeft hij er bij geschreven, maar het kaartje blijft niet lang zichtbaar in de snel groeiende berg bloemen en knuffels.

België groeit dicht met bedevaartsoorden. Speurders vonden gistermorgen rond elf uur het lichaam van Stacy onder een putdeksel in de spoorberm, die al drie keer was afgezocht. Enkele uren later stopte een speurhond vijftien meter verderop bij een ander metalen putdeksel. Daaronder bleek het lichaam van Nathalie te liggen.

Of de ruige, moeilijk toegankelijke en dichtbegroeide vindplaats van de twee lichamen ook de plaats is waar de dader ze heeft gedumpt, staat nog niet vast. Het riool, dat langs de spoorbaan loopt en niet in verbinding staat met het stedelijk riool, heeft vorige week extreem vol gestaan na hevige slagregens. Die kunnen de lichamen over een beperkte afstand hebben meegevoerd.

Saint Léonard kan er niet over uit dat de meisjes gevonden zijn op minder dan vijfhonderd meter van het speelplein waar ze het laatst zijn gezien. Op nummer 483 in de Rue Vivegnis hangt een opsporingsbiljet; de meisjes zijn praktisch in de achtertuin gevonden.

Ook op de ramen van café Les Armuriers, waar moeder Dizier en vader Lemmens zich die noodlottige avond bedronken, hangen de affiches nog, met een zwart lint. Bazin Maria Liebens, oudtante van Stacy: ,,Ze blijven hangen, ter herinnering. We mogen dit niet vergeten.’’