KISANGANI - De aanhangers van een politicus zitten achterop een zwaarbeladen Land Rover. Zij zingen uit volle borst, ...
... en zwaaien. De chauffeur rijdt langzaam over de boulevard langs de
Congo, voorbij scharrelaars die hun waren verkopen en peddelaars die op
menskracht de breedstromende rivier over varen.
Het
verkiezingscircus is in volle gang. Kisangani is vergeven van posters en
vlaggen, het regent beloften in de straten. Een handjevol nationale
politici vliegt snel even naar de derde stad van het land, om ook hier
stemmen te winnen voor de verkiezingen van morgen.
,,Na dertig,
veertig jaar hebben de politici Kisangani eindelijk gevonden,’’ zegt
‘Maître’ Kilima in een café, waar hij zijn sigaretjes rookt. Cynisme trilt
in de lach van de oude advocaat, terwijl hij met één oog kijkt naar de
presidents- en parlementskandidaten die zich op tv presenteren. Kilima
zelf gaat ook de politiek in, meldt hij. Opnieuw klinkt zijn cynische lach.
Sommige bezoekende politici zijn onervaren nieuwkomers. Anderen zijn
oud-rebellen, die eerst met wapens de almacht zochten en nu de route van
de democratie volgen. Weer anderen zijn gepokt en gemazeld door een
levenslange carrière als politicus: eerst in het Zaïre van Mobutu Sese
Seko en daarna in het Congo van vader en zoon Kabila. Zij kennen niets
anders dan een systeem van patronage, machtsmisbruik en zelfverrijking.
Congo’s 55 miljoen inwoners hebben een lange lijst wensen. De bevolking hoopt
na tien jaar burgeroorlog op vrede. De Congolezen willen gezondheidszorg,
scholing, goede wegen, schoon drinkwater, elektriciteit. Maar boven alles
hopen zij op een staat die diensten levert. Congo verlangt niets anders
dan een normaal leven.
De politici weten dat, en hun beloften
worden door de bevolking voor zoete koek geslikt. Maar in de praktijk
dreigt weinig te veranderen. De politieke cultuur van Congo is tot op het
bot verziekt. Door te stelen van de staat en te herverdelen onder
aanhangers kocht oud-dictator Mobutu meer dan dertig jaar lang politieke
rust. Sindsdien gebeurt in Congo niets zonder het weggeven van een
‘cadeau’. Zelfs de stem voor een nieuwe toekomst is te koop.
- Neem nu een abonnement op het AD