Een gezonde relatie komt niet vanzelf.

Een gezonde relatie komt niet vanzelf. Stellen moeten blijven investeren, periodiek onderhoud is noodzaak.

Loeb Mediation in Utrecht bemiddelt bij echtscheidingen. Advocaat en relatiecoach Ernée Loeb betreurt het dat veel koppels pas bij haar komen als het te laat is. Als een stel helemaal uit elkaar is gegroeid, er een ander in het spel is of als de liefde over is gegaan in haat. Dan valt er niks meer te redden.

Juist als de relatie gezond is, moet je zorgen dat het goed blijft gaan. Een aanpak bemiddeling probleem, oftewel apk, kan daar volgens Loeb bij helpen. En veel ellende voorkomen.

,,Van de echtparen gaat 37 procent uit elkaar. Dat aantal zou volgens mij veel lager zijn als mensen om de zoveel jaar hun relatie evalueren. Daar is geen langdurige therapie of cursus met anderen voor nodig. Eén of twee gesprekken bij een relatiecoach is genoeg. We kijken hoe het met de relatie gaat. Wat zijn de knelpunten, zijn mensen zichzelf gebleven, ondernemen ze samen nog dingen, hoe is de communicatie, hoe worden problemen opgelost en wat vind je nog leuk aan elkaar. Het zijn simpele thema's die je zelf ook kunt bedenken. Maar vaak schiet het er bij in om er echt goed over te praten. Mensen hebben het te druk of gaan moeilijke onderwerpen uit de weg. Dan sluimeren kleine problemen en ze ontaarden uiteindelijk in iets groots. Dat is zonde.’’

Volgens de relatiecoach is een apk zeer welkom bij grote veranderingen. Verlies van een dierbare, ziekte, verbouwing, verhuizing, de komst van een baby en pensioen. Hij zijn gebeurtenissen die veel teweeg brengen. Als stellen dan niet goed met elkaar communiceren, is dat het begin van het einde.

,,Iedereen gaat op zijn eigen manier om met veranderingen. Je moet niet alleen proberen om er zelf mee om te kunnen gaan, maar ook samen. Niet dat de een al z’n verdriet binnenhoudt en de ander constant de hort op is. Je moet elkaar steunen en begrijpen. Goed met elkaar praten over je behoeftes en je wensen zonder verwijten te maken. Maar dat lukt niet altijd thuis. Je zit toch vast in bepaalde patronen en hebt een ander nodig om daaruit te stappen.’’

,,Hier komen stellen ook opeens veel over elkaar te weten. Bijvoorbeeld dat de één al tijden twijfelt over de relatie, terwijl de ander denkt dat alles goed gaat. Is de basis goed, dan vinden we samen een manier om op de goede weg verder te gaan. Maar het kan ook de andere kant opgaan. Sommige echtparen blijven uit gewoonte bij elkaar. Ze weten niet beter, maar zijn niet echt gelukkig. Zo’n matte relatie kan hier in een breuk eindigen. Dat is niet per se vervelend. Man en vrouw kunnen erkennen dat ze hun best hebben gedaan, maar dat het niet werkt. Uiteindelijk is dat dan ook beter. Het gaat er toch om dat je óf in een relatie óf alleen gelukkig bent.’’

Jannie (59) en Robert (61) uit Nieuwegein zagen het na 42 jaar huwelijk even niet meer zitten. Jannie zag enorm op tegen het pre-pensioen van Robert, terwijl hij zich erop verheugde om tijd samen door te brengen. ,,Ik wilde mijn oude leventje niet kwijt,’’ vertelt Jannie. ,,Ik was gewend om veel bij de kinderen te zijn, met vriendinnen leuke dingen te doen en lekker mijn eigen gang te gaan. Dat kon altijd, maar nu keek Robert me opeens op de vingers. Hij wilde van alles samen ondernemen. Daar had ik juist geen zin in. Ik zette me van hem af en betrok hem nergens meer bij. Dat deed hem veel pijn.’’

De irritaties liepen steeds hoger op en communiceren lukte niet meer. Jannie sloot Robert helemaal buiten en kon dagenlang zwijgen. Haar man werd steeds onzekerder. ,,Jannie is een slechte prater en zegt niet wat haar dwars zit. Daarom begreep ik er niks van. Ik dacht dat de liefde over was en werd onzeker. Onze relatie was altijd goed, maar opeens leek het alsof we totaal niet met elkaar konden opschieten.’’

Twee gesprekken bij een relatiecoach boden soelaas. De basis van de relatie was goed, alleen kon het echtpaar niet met de nieuwe situatie omgaan. ,,Het werd duidelijk dat we ondanks de irritaties een goed huwelijk hebben. We vinden het fijn om bij elkaar te zijn en willen eigenlijk niet zonder elkaar. Maar er moest wel wat veranderen. Tijdens die gesprekken zei Jannie eindelijk wat haar dwars zat.

,,Wat ze zelf eerder niet kon uitleggen werd nu duidelijk. Ik begreep dat ik haar benauwde, terwijl ik het goed bedoelde. Ik had na jaren hard werken juist extra aandacht voor mijn vrouw, terwijl zij daar niet op zat te wachten. Nu gaan we beiden meer ons eigen gang. Als we dan samen zijn genieten we daar echt van. Zo zijn er nog wat kleine veranderingen. Ze lijken onbelangrijk, maar maken wel het verschil. Zonder hulp hadden we dat niet gered.’’