Hoe het mis kan gaan...

Er zijn grofweg drie soorten hechtingsstoornissen.

Angstig ambivalent

Dit ontstaat vaak wanneer ouders de signalen van hun baby wel begrijpen, maar er niet adequaat op reageren. Het kind ontwikkelt weinig zelfvertrouwen en stelt zich afhankelijk op. Het wordt later een persoon die overmatig veel aandacht vraagt, een bodemloze put. De omgeving reageert op een gegeven moment ongeduldig. Dat bevestigt deze kinderen dan weer in het gevoel dat zij niets waard zijn en dat mensen niet te vertrouwen zijn.

Angstig afwerend

Wanneer ouders nauwelijks reageren op hun baby, houdt het kind op enig moment op om signalen af te geven. Het gaat proberen zelf zijn problemen op te lossen. Maar dat is schijn; vaak vermijden ze alles waarvan ze vermoeden dat ze het niet in hun eentje aankunnen.

Angstig gedesoriënteerd

Als ouders hun kind meestal liefdevol verzorgen, maar op onverwachte momenten gaan gillen of mishandelen, ontwikkelen kinderen angst voor nabijheid. Ze worden allemansvriendjes, die met niemand een hechte band hebben. Dit gedrag zie je soms bij adoptiekinderen.