'Zeg dikkerdje, zou jij niet eens een paar kilo afvallen?'

COLUMN  Een email van mijn baas: of ik het niet leuk vind om een tijdje 'mijn strijd tegen de kilo's' bij te houden? PARDON?! Moet hij nodig zeggen trouwens, er zit bij hem anders ook een aardig spekkie aan. O, wacht even, zo bedoelde hij het niet. Hij vindt het zelf helemaal niet nodig dat ik dat doe natuurlijk, maar misschien wil ik er toch eens over nadenken?

Nee lekker, als je het zo formuleert dan klinkt het echt veel beter. Ik lees anders nog steeds tussen de regels: 'Jooooo dikkerdje, zou jij niet wat kilootjes kwijt moeten?' En met titels als 'Mijn strijd tegen de kilo's' kun je wat mij betreft ook de braakbakjes wel laten aanrukken. Doen we er gelijk zo'n gezellige naaktfoto bij van 'voor' en 'na'. Dacht het niet vriend!

Thuis bel ik Emily. 'Ja hoor, heeft hij dat echt aan je gevraagd? Dat meen je niet! Dat kan 'ie niet maken hoor! Haha, Roos, wat erg!' En de rest van het gesprek gaat het natuurlijk over afvallen. Want eerlijk is eerlijk, ik reageer alleen maar zo fel omdat ik ergens zelf ook al lang had bedacht dat het wel fijn zou zijn om wat kwijt te raken. En datzelfde geldt voor Emily.

Geouwehoer over diëten vind ik verschrikkelijk. Emily: Ik snap écht niet dat ik zoveel zwaarder ben dan mijn vriendje, wat eet ik nou meer dan hij? Ik beaam dat het oneerlijk is, maar opper ook dat het wellicht te maken heeft met het feit dat een reep chocolade of een pak koekjes meestal dezelfde avond nog op de bank soldaat wordt gemaakt. Dan moeten we hard lachen, want natuurlijk weten we het donders goed: je bent te zwaar omdat je teveel eet en te weinig beweegt. Daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben.

's Avonds op de bank, als ik het laatste koekje (van een net gekocht pak) in mijn thee doop, besluit ik dat het misschien nog niet zo'n slecht idee is om wat minder te eten én weer wat regelmatiger te gaan sporten. Met 85 kilo schoon aan de haak (lengte 1.79 m.), kan ik er toch zeker wel 5 voor de gezondheid en 10 voor het mooie missen. Maar hoe kan ik dat het beste aanpakken?

Echt niet dat ik op een streng dieet ga of een gezond zuurkoolsapkuurtje of iets dergelijks ga volgen. Zeker op etentjes en feestjes heel de tijd bedanken voor alles. Wijntje? Nee dank je. Toastje met brie? Nee dank je. Stukje chocolade? Nee dank je, maar heb je anders een lekker worteltje waar ik op kan knabbelen? Twee? Nee joh, ben je gek, eentje is genoeg hoor!

Trouwens, dan weet iedereen gelijk dat ik aan het diëten ben en dat wil ik al helemaal niet. Wat als het niet lukt? Ik kan best wel cold turkey een maand zonder wijn of chocolade. Maar daarna denk ik dat ik 'de schade' wel kan inhalen en zal zonder schaamte dubbele porties naar binnen stouwen.

Dat woord alleen al: diëten. Opletten, dat klinkt beter en realistischer. Misschien is dat Weight Watchers toch wat voor mij, want je mag alles blijven eten, maar met mate. Calorieën of punten tellen, dat kan ik wel.

En als ik dan toch bewuster ga eten, wil ik ook wel eens weten hoe het zit met wat wel en niet gezond is. De ene week hoor ik dat bruin brood eigenlijk 'geverfd' wit brood is en dus niet gezonder. Dan weer krijg je van sla ineens kanker. En o, wist je dat bakken in volle roomboter beter is dan in olijfolie? Inmiddels weet ik niet meer wat ik moet geloven, dus daar ligt ook een leuke uitdaging.

Aangezien het fijner is om samen met iemand te 'lijden' en te sporten, bel ik Emily nog een keer. 'Ik heb een idee....'


Volg Roos en Emily de komende weken via hun fanpagina en lees ook hier elke week hun columns.
(Roos)