Freire laat Raboploeg weer juichen

UPDATE  SAN REMO - SANREMO - Hij vroeg om wat meer steun van zijn ploeggenoten. Oscar Freire, de sprinter die geen 'treintje' nodig had, stond het afgelopen jaar te vaak tegenover een overmacht van met name Mark Cavendish en diens teamgenoten. In zijn wens werd voorzien, maar zaterdag in Milaan -Sanremo deed Freire het toch vooral zelf.

Zijn derde zege in de Italiaanse klassieker pakte Freire met een indrukwekkende sprint. Met dank aan het Italiaanse Liquigas dat niet de aanvallers (Pellizotti, Nibali) uitspeelde maar gokte op de sprintkracht van Daniele Bennati. Freire koos diens wiel, kwam er vroeg uit maar wist precies wat hij deed. ,,Het moest op dat moment.''

Favoriet Tom Boonen kreeg het gat nooit meer dicht. ,,Hij pakte meteen twee fietslengtes. Ik heb het maximale eruit gehaald'', vertelde de Belg, amper ontgoocheld. ,,Het is anders als je door een fout verliest.'' De Italiaan Alessandro Petacchi werd derde.

Freire had vrijdagavond het woord genomen en uitgelegd aan zijn ploeggenoten hoe hij Milaan-Sanremo meende te kunnen winnen. De 34-jarige Spanjaard sprak uit ervaring. Twee keer eerder, in 2004 en 2007, was hij al de snelste op de Via Roma, waar sinds twee jaar niet meer gefinisht wordt.

Hij vond het een minpuntje, de nieuwe ontknoping aan de Lungomare Italo Calvino noemde hij vooraf gecompliceerd. Twee jaar geleden (winnaar Cancellara) raakte hij ingesloten, vorig jaar ontbrak Freire wegens een blessure. ,,Maar hij gaf vrijdag met het routeboek erbij aan hoe hij als derde of vierde de laatste bocht in wilde gaan'', vertelde ploegleider Erik Dekker.

Op verzoek van Freire is er iets veranderd bij de Raboploeg, erkende Dekker. ,,Oscar heeft om meer steun gevraagd. Zo'n bespreking ging vroeger ook anders. Dan zei Oscar: jongens, we zien het wel. Nu heeft hij echt een paar mannetjes die alles voor hem doen.

Hij wilde op die manier voor zichzelf ook meer druk creëren.'' Te vaak belandde Freire alleen in een sprint. In de Tour vond hij steeds Cavendish met een hele rits ploeggenoten, het Columbia-treintje, tegenover zich. Ook in de Vuelta bleven de sprinters met hulp hem steeds de baas.

De nieuwe aanpak resulteerde tot aan Milaan-Sanremo in een score van drie uit vier. Twee keer won hij in de Ruta del Sol, een keer op Mallorca waar Robbie McEwen hem ook een keer de baas was.

Een sprint na 300 kilometer is een ander verhaal, vertelde hij zaterdag zelf. ,,Het verhaal is niet alleen die laatste rechte lijn. Het gaat erom dat je de hele dag op de goede posities zit.'' Slechts dertig coureurs bleven voorin over na de Cipressa.

Cavendish was verdwenen, andere rassprinters misten voldoende steun. Freire had alleen de Duitser Paul Martens nog in zijn buurt, maar zag tot zijn opluchting dat Liquigas de boel bij elkaar hield. De drievoudig wereldkampioen rook zijn kans en boekte na een 'kwakkeljaar' eindelijk weer een grote zege.

Breukink: Freire dé winnaar van de ploeg

In zijn eerste grote koers als ploegleider zag Erik Breukink Oscar Freire Milaan-Sanremo winnen. Het was 2004. In 2007 volgde zege nummer twee, zaterdag werd de trilogie voltooid. Met Breukink, voor het eerst in de functie van technisch directeur.

,,De beleving is hetzelfde'', vertelde Breukink. ,,Oscar is dé winnaar van onze ploeg, al vanaf de eerste dag dat hij bij ons rijdt. Het is een luxe hem erbij te hebben. Hij doet het toch weer vandaag.''

,,Vorig jaar was een van de mindere jaren uit zijn loopbaan'', vervolgde Breukink. ,,In de Tour was Oscar niet slecht, maar daar kwam hij Cavendish telkens tegen. Maar in een wedstrijd als deze komt het op uithouding aan. We hebben nooit getwijfeld aan zijn capaciteiten.''

(ANP)