© anp.
Met een gepast gevoel van trots beëindigt Daphny van den Brand volgende maand haar loopbaan. De kleine blondine stond als pionier aan de basis van de internationale status van het veldrijden voor de vrouwen.
© anp.
© ap.
© anp.
'Ik denk dat ik wel kan zeggen dat we de afgelopen jaren heel wat bereikt hebben met een WK, de wereldbeker en een klassement bij de Gazet van Antwerpen-trofee. Ik ben blij dat ik toen mijn stem heb laten horen en dat we aan de bel hebben getrokken. Anders was er misschien nu nog geen WK geweest'', aldus de renster uit Zeeland.
Van den Brand laat straks een fraaie erfenis achter. Mede door haar toedoen werd in 2000 de eerste wereldtitelstrijd voor de vrouwen georganiseerd. Ze heeft er vertrouwen in dat het ook met de opvolging wel goed zit, al vreest ze dat Marianne Vos de komende jaren het veldrijden zal domineren. 'Rensters van haar kaliber worden helaas niet al te vaak geboren. Maar gelukkig zitten er een paar jonge meiden aan te komen. Het heeft nog wel wat tijd nodig, maar ik denk dat het wel goed komt.'
Hoewel Van den Brand ook dit seizoen nog volop meedeed om de prijzen, vindt ze het tijd om te stoppen. De 33-jarige renster dacht eigenlijk vorig jaar al aan een afscheid, maar na een teleurstellend seizoen besloot ze toen haar loopbaan te verlengen. 'Ik wilde niet op zo'n manier mijn loopbaan beëindigen. Bovendien zat het WK in Koksijde in mijn achterhoofd. Het parcours daar is op mijn lijf geschreven. Dat rijden door het zand vind ik keileuk. Het was voor mij toch wel een stimulans om nog een jaar door te gaan. Het is een mooie kans om nog een keer wereldkampioen te worden.'
In 2003 behaalde Van den Brand in het Italiaanse Monopoli de wereldtitel. Ze beschouwt dit succes als haar hoogtepunt, samen met haar Europese titel in 2006, toen ze terugkwam van een knieblessure. 'In 2003 won ik bijna alles en was die wereldtitel de kers op de taart. Het zou geweldig zijn als ik zondag nog een keer het goud kan pakken. Maar wat er daar ook gebeurt, stoppen ga ik zeker.'
Van den Brand is niet bang voor het zogenoemde 'zwarte gat'. Samen met haar man Johan van de Ven heeft ze een bedrijf opgezet dat clinics verzorgt. Ze wil zich voorlopig volledig daarop richten. Ze ambieert geen rol als coach of trainer. 'Tessa van Nieuwpoort heeft gevraagd of ik haar wil begeleiden, maar daar moet ik eerst nog even over nadenken. Het zal straks best ook wel even lastig zijn om niet meer voor een doel te leven. Dat heb ik jaren gedaan. Maar ik denk dat ik daar mijn weg wel in zal vinden.'
© anp.
