De Babyfluisteraar grapt, zoent, knuffelt en krabbelt

MAASSLUIS - In het heetst van de signeersessie krijgt hij een mobiele telefoon onder zijn neus.

Of er wat leuks te zeggen is tegen de moeder van een fan aan de andere kant van de lijn. "Hello mum, it's Derek.'' Wie? "Derek Ogilvie, the Ghost Whisperer.'' Het kwartje valt nog steeds niet. "Ik zie dode mensen,'' zegt Ogilvie in het Engels met zijn beste grafstem.

Die Derek Ogilvie is het dus. De Schot die wereldwijd in theaters en op televisie is gekomen vanwege zijn conversaties met geesten, doet nu een toernee langs lokale boekhandelaren voor signeersessies. Drie per dag. Plantage Books in de Maassluise Koningshoek heeft hij al bezocht, morgenmiddag verschijnt de Fluisteraar in het Vlaardingse Den Draak aan het Veerplein.

Uitsluitend over doden gaat het trouwens niet meer. Ogilvie is nu bezig met zijn imago als een soort gezinstherapeut. Een Baby Whisperer, iemand die telepatisch contact legt met baby's en peuters.

De tientallen vrouwen in de winkel, soms met kind aan de hand, wachten geduldig met hun exemplaar van Baby's wil is wet of De Babyfluisteraar. Ogilvie neemt alle tijd. Hij tapt moppen, zet zijn krabbel, beantwoordt geduldig wat korte vragen. De onderonsjes eindigen steevast hetzelfde: een fotomoment en als afsluiter drie zoenen op de wang. 'That's voor jou'. In de rij wachtenden moet alleen de kleine Binkie nog even niets hebben van de goed benaderbare Ogilvie. De peuter maakt zich snel uit de voeten zodra hij bij de fluisteraar komt.

Ook de echtgenoten van vele dames naderen de Schot niet. Zij blijven bij de ingang van de boekhandel. Er zijn geen paranormale gaven voor nodig om te merken dat sommigen al het gefluister maar zozo vinden. "Schat, zal ik alvast alle andere boodschappen halen?''