Leon Niemantsverdriet wint nergens liever dan bij zijn eigen club Dash’35. Maar de 37- jarige routinier was dit ultieme doel ook gisteren niet gegeven. Tijdens de finale van het open toernooi van de Dordtse tennisvereniging had de Hoeksche Waarder in de hoogste categorie (3) weinig kans tegen zijn tien jaar jongere clubgenoot Roger Versteeg: 6-4, 6-0.
ANDRÉ VALK
DORDRECHT
En dus moet Niemantsverdriet, die in twintig jaar tennis op het hoogste (amateur)niveau al ontelbare toernooien op zijn erelijst liet bijschrijven, weer minimaal een jaar in de wachtkamer. Al in 1988 werkte hij bij Dash’35 tegen Raymond Schot zijn eerste finale af in de ‘3’ (toen nog B1). Daarna verloor hij in 1995, 1996 en 1997 driemaal op rij van Mark Willems. En vorig jaar moest hij zijn meerdere erkennen in Ricardo Elsink. ,,Van Mark Willems won ik dan bijvoorbeeld wel in Hellevoetsluis, maar ik had het veel liever hier gedaan,’’ sprak Niemantsverdriet. ,,En de zege twee weken geleden bij Hoogvliet tegen Bojan Brkic, hoe knap ook, had ik eveneens graag ingeruild voor de winst bij Dash’35. Daarom baal ik hier best wel van.’’
Balen deed Niemantsverdriet ook tijdens de finale tegen Roger Versteeg. De zo karakteristieke tennisser - hij brengt meters van achter de baseline de ballen met niet al te veel tempo terug en laat zijn tegenstander het spel maken - haalde bij lange na niet zijn normale niveau. Waar Niemantsverdriet doorgaans een muur van vastheid is, maakte hij voor zijn doen ongekend veel fouten. Zo produceerde hij tweemaal een dubbele fout op breakpoint tegen, terwijl zelfs zijn returns op de tweede service van Versteeg regelmatig dik uit vlogen. ,,Ik speelde niet best, maar het had ook met Roger te maken,’’ complimenteerde hij Versteeg. ,,Ik vond hem dit seizoen tot dusver niet geweldig op tik, maar nu had hij enorm veel dreiging. Hij is de verdiende winnaar.’’
Roger Versteeg, die bij Dash’35 in het tweede mixed-team uitkomt, sloeg vooral met zijn forehand keer op keer toe. En hij toonde geduld door niet te vroeg voor de ‘winner’ te willen gaan. ,,Ik vind het fijn spelen tegen Leon, want je hebt alles zelf in de hand,’’ blikte Versteeg op de partij terug. ,,Ik hou er niet van om zelf onder druk te staan. Tegen gasten die ook alles vol slaan, moet je er zó snel bij zijn.’’
In de eerste set kwam Niemantsverdriet van 1-5 naar 4-5 even terug in de partij. Een incidentje op 30-30 leek het verzet van de routinier te breken. Niemantsverdriet maakte het punt, waarop de discussie ontstond of hij het net al dan niet had geraakt vóórdat de bal aan de andere kant op de grond was beland. ,,Ik dacht dat het punt voor mij was, maar ik wist het niet helemaal zeker. Daarom heb ik me maar over gegeven.’’
Een service later pakte Versteeg de set, om vervolgens in één ruk door te denderen naar 6-0. ,,Ik had ook niets om tactisch te veranderen,’’ besloot Niemantsverdriet, die zijn halve finale tegen het Papendrechtse talent Wesley Visser (17) geannuleerd zag worden. ,,Doodzonde,’’ lichtte toernooileider Huub van der Weide toe. ,,Wesley wilde zaterdag graag aan het eind van de middag spelen. We hadden zijn partij tegen Leon om half vijf gepland. Dat schikte hem niet, waarop hij een walk-over heeft gegeven. We konden echter niet nóg later spelen, omdat Leon ’s avonds ook nog moest dubbelen.’’
Van der Weide, die 400 deelnemers (verdeeld over 350 partijen) aan de Monarda kon begroeten, had in de hoogste categorie duidelijk last van de vakanties. Zo ontbraken sterke spelers als Fabian Koning, Ronald Blonk en Ramond van Lammeren om deze reden op het appel. ,,Volgend jaar valt de schoolvakantie vroeger en zitten we met ons toernooi aan het eind van die periode,’’ blikte Van der Weide al hoopvol vooruit.
Bij de vrouwen in categorie 3 haalde thuisspeelster Maaike Groot de finale dankzij een prima zege op de als tweede geplaatste Lisette Boekholt. Maar in de eindstrijd had de Dordtse weinig in te brengen tegen topfavoriete Ilona van de Wetering van Leimonias: 6-1, 6-1.
De finale mannen-dubbel 3 was ook weer een complete Dash’35-aangelegenheid. ‘Good-old’ Rik Maaskant bleek het spelletje aan de zijde van dubbelspecialist Rens in ’t Veld nog niet te zijn verleerd. Zij konden echter niet voorkomen dat de overwinning (uiteraard) bij de broers Albert en Erik Baan terechtkwam: 7-6 (3), 6-3. In het gemengd-dubbel 3 trok Rens in ’t Veld wel aan het langste eind. Met zijn vriendin Yvonne Zandbergen was hij te sterk voor Joyce Tauladan en Roger Versteeg: 6-1, 6-3. Dash’35 slaagde er zelfs in een lijst in de dames-dubbel 3 van de grond te krijgen. Yvonne Zandbergen pakte met Lara Hijbeek haar tweede hoofdprijs van de dag, ten koste van Lisette Boekholt en Nikita van Lierop: 1-6, 6-4, 6-4.
Niels van Katwijk van het Dordtse CC is hard op weg naar de status van categorie 3-speler. Van Katwijk zegevierde in de HE4 door in de finale stadgenoot Ronald van Leeuwen (Thialf) in twee sets de loef af te steken: 6-3, 6-4.