De passagiers worden opgevangen bij restaurant Barend Beer in de buurt van het ongeluk.
BARENDRECHT - Hij was op weg naar huis in Bergen op Zoom, na een verrassingsuitje van het Rode Kruis, waar Paul van Oers (49) voor werkt. Maar in plaats van in zijn bed te liggen, zit hij ver na middernacht in restaurant Barend Beer met andere gestrande passagiers die aan veel ergers zijn ontsnapt, te wachten op wat komen gaat.
,,We zijn naar de Hollandse Waterlinie geweest, maar dit is zeker het echte verrassinguitje. Ik hoop dat ik hier nog weg kom, maar het lijkt er niet op.''
Van Oers vertelt dat de internationale trein naar Brussel waar hij in zat, net Rotterdam voorbij was. ,,Ineens kwam hij met gierende remmen tot stilstand. Gebotst is hij volgens mij niet, maar dat weet ik niet zeker. Niemand wist wat er aan de hand was, maar ik keek door het rechterraam naar buiten, en zag verschillende brandjes. Het waren geen grote vuren, maar het waren er wel een stuk of drie vier, en vlak daarbij zag ik gekantelde tankwagens liggen. Ik zat redelijk voorin de trein, en ben meteen naar achteren gelopen, omdat ik bang was voor een ontploffing. Dat deden veel mensen, iedereen ging naar achteren.''
Hij zegt niet in paniek te zijn geweest, al schrok hij wel van de lucht, 'een soort stank van verbrand rubber was het, moeilijk te omschrijven'. Van Oers zegt vanuit zijn werk, hij is coördinator internationale uitwisselingen op het hoofdkantoor van het Rode Kruis in Den Haag, veel met rampenoefeningen te maken te hebben.
,,Ik weet wel zo ongeveer wat er moet gebeuren. En het spijt me dat ik het zeggen moet, maar wat de NS presteerde, leek nergens op. We moesten een half uur wachten voor we de trein uitkonden. Daarbij moesten we echt naar beneden springen, omdat de trein zo hoog is. En nu zitten we hier samen een beetje op internet uit te vissen wat er gebeurd is. Niemand heeft ons iets gezegd, waardoor er in de trein allerlei indianenverhalen gingen over wat er aan de hand was. Dat is toch te gek voor woorden?''
De 28-jarige Rotterdammer Murat Kafeli was op weg naar Roosendaal waar zijn moeder woont. ,,Ik keek naar buiten en ineens zag ik naast me lichtflitsen. Ik zag dat de goederentrein de stroomkabels raakte. Die sloegen onder de trein. Direct zag ik vlammen.''
Van de botsing die zijn trein heeft gemaakt met de goederentrein heeft hij niet veel gevoeld. ,,Hij remde hard, maar dat was het. Net alsof hij voor een rood sein stopt.'' Later hoort hij van de machinist dat ze de goederentrein nèt hebben geraakt. Medepassagier Ruud van Os uit Roosendaal voelde het wel. ,,Ik zat in de voorste wagon. Ik voelde het, maar het was maar een zacht tikje.''
De Vlaamse Samar Hashim (20) liep onmiddellijk met andere passagiers mee naar de achterkant van de trein, weg van de plaats het ongeluk. Een 32-jarige medereiziger maakte overal deuren open. ,,Eerst mochten we er niet uit, maar na een poosje was de politie er en konden we weg,'' zegt Matthijs Verschuur. Murat Kafeli hielp mee. ,,Ik was bij de achterste deur. Alle ouderen en zware mensen waren daar naar toe gelopen. Samen met nog een jongen hebben we ze naar buiten geholpen.'' (JORINA HASPELS EN LUUK KORTEKAAS)
