ROTTERDAM -
Janine Wegman, tientallen jaren Rotterdams bekendste transseksueel, is niet meer.
Eergisteren blies ze, 81 jaar oud, in een verzorgingstehuis haar laatste adem uit. Landelijk baarde Wegman in mei 1996 opzien met een dolle striptease inclusief zelfmoorddreiging op het stadhuis, die tot doel had officieel haar vrouwelijkheid af te dwingen.
In een periode waarin Rotterdam nog vooral te boek stond als een noeste, maar grijze werkstad was Janine Wegman lange tijd extra kleurrijk, uniek. Eigenlijk een bonk van een vent, maar dan gestoken in Margriet-vrouwenkleren plus pruik en bril én ook nog gewapend met een ‘verlicht’ stemmetje viel ze overal waar ze zich vertoonde direct op. Thuis, aan de Diergaardesingel, was er evenmin anomitieit vanwege de altijd jubelende lichtbak voor het raam, waarmee ze zichzelf als entertainer aanprees.
Wegman, geboren Marinus Johannes op 25 september 1925, voelde zich sinds 1960 vrouw en gedroeg zich vervolgens ook als zodanig.
Gaf die transformatie haar als organiste in de praktijk veel extra welkome aandacht, bij de burgelijke stand leidde die ‘ommezwaai’ alleen maar tot problemen. Pas in 1978 kreeg Wegman na lang drammen (en ook ontkleden) via de rechter uiteindelijk voor elkaar dat ze voortaan in haar paspoort als Johanna Maria zou worden vermeld. Foutje, werd later op de Coolsingel geconcludeerd, omdat aan een geslachtsverandering in dat legitimatiebewijs een gerechtelijke uitspraak vooraf dient te gaan.
Haar ‘kruistocht’ zette ze voort, daarbij de publiciteit bepaald niet schuwend. „Ik wil een V in mijn paspoort, anders krijg ik straks problemen op Schiphol en in hotels. Mag ik bijvoorbeeld niet meer met met mijn man Jan op een kamer slapen,’’ trok ze halverwege de jaren ’90 opnieuw van leer. Nadat Wegman kon aantonen dat ze zich had laten castreren kreeg ze alsnog haar verlangde ‘vrouwelijke’ paspoort.
- Neem nu een abonnement op het AD