*

Laatbloeier Rob Jager wint skeelermarathon

bewaar
Door: redactie
21-6-09 - 22:03

UTRECHT - Pas zeven jaar geleden zette Rob Jager zijn eerste serieuze stappen op het pad van de sport.

Tot zijn 38ste jaar was hij niet veel verder gekomen dan een paar onbeduidende seizoenen voetbal. Nu, zeven jaar later, won de Utrechter op zijn eigen parkoers van de Nedereindse Berg de skeelermarathon voor Masters. ,,Harstikke mooi,'' was het laconieke commentaar van de 45-jarige winnaar.

Natuurlijk was Rob Jager blij met de overwinning in de etappewedstrijd World on Wheels, maar hij was duidelijk verrast door de aandacht voor zijn persoon. ,,Ik heb nog nooit een interview gegeven en na een praatje met de microfonist sta ik nu commentaar te geven voor een krant. Dat had ik werkelijk waar nooit gedacht.''

Het begon als een geintje. Een vriend van Jager nodigde hem uit voor een marathon op kunstijs. Dat bleek hem niet zo te liggen. Omdat hij sporten wel leuk vond, verlegde Jager zijn aandacht naar het skeeleren. Dat bleek een schot in de roos. In 2002, op zijn 38ste debuteerde Jager. Anno 2009 is hij een gevaarlijke klant voor het klassement. ,,Ik ben echt een laatbloeier,'' weet Jager. ,,Het ging pas lopen toen SVU een nieuwe trainer aantrok, de Engelsman John Davis. Een trainer met een gedegen programma. Ook iemand 'van dik hout zaagt met planken', wel van de goede planken, als je begrijpt wat ik bedoel. Hij heeft een zwaar en intensief programma, maar het heeft echt een meerwaarde.''

Drie seizoenen geleden behaalde Jager zijn eerste grote resultaat. Hij pakte zilver op het NK voor Masters. Dit seizoen stond de Utrechter al vaker op het podium. In Sloten werd hij gehuldigd als winnaar, hij werd tweede in Domburg en Oldebroek. Zaterdag won hij dus weer, in Utrecht. Jager staat in de topdrie van het tussenklassement. ,,Ik mag niet mopperen,'' was het nuchtere commentaar. ,,Waar dit succes vandaan komt? Ik heb zo'n leuke vriendin. Ik heb haar leren kennen op de club. We werden samen clubkampioen in 2007. Ik ben gelukkig met haar. Misschien ben ik daardoor nu wél succesvol.''

Bij de huldiging kreeg Jager een worst in zijn handen geduwd. ,,Het is inderdaad geen vetpot. Deze wedstrijden zijn ook belangrijk voor mijn winkel. Veel rijders kopen spullen bij mij. Voor mij blijft het een hobby, wel een heel erg leuke hobby.''

Jager had er wel zijn zinnen op gezet om als eerste over de streep te komen. ,,De koers hard maken, dat is de enige manier om te winnen,'' wist Jager. ,,Ik moest het niet op een sprint laten aankomen, want ik ben niet zo tactisch. Dat heb ik nooit geleerd. Ik ben twee keer ontsnapt en bij de tweede keer bleef ik weg.''