‘Ik kon niet zo goed hoogte van hem krijgen’

MAARTENSDIJK - Beetje vreemde snuiter was Paul Schaap, de om het leven gekomen Maartensdijker wel, zegt Marie van Hattum.

Meerdere keren per week at hij een hapje mee met haar gezin. ,,Het was op zijn manier een aparte man. Ik kon niet zo goed hoogte van hem krijgen.’’

Schaap was vrijgezel en had geen werk. Een nachtmens, altijd surfend op het internet. ,,Schaap was anders. Hij was bijvoorbeeld altijd met de satan bezig. Veel ringen aan de vingers, armbandjes met enge dingen en op de mat bij zijn voordeur stond: welkom in de hel. Ik trok er me niet veel van aan, maar vreemd was het wel.’’

De regen komt donderdagmiddag met bakken uit de hemel als in de Tuinlaan, waar Schaap sinds een half jaar woonde, agenten van deur tot deur gaan. In het doodlopende straatje aan de rand van Maartensdijk, met koop- en huurwoningen, staat aan het eind een politiewagen dwars over de weg. De recherche is nog volop bezig, een auto van het Nederlands Forensisch Instituut mag wel passeren.

Dat de dood van Schaap het gesprek van de dag is op het dorpsplein en bij de bakker, mag geen verrassing heten. ,,Het zingt het hele dorp door,’’ aldus dorpshistoricus Koos Kolenbrander. ,,We hebben hier namelijk niet elke dag een dooie.’’

Kolenbrander woont 62 jaar in Maartensdijk, maar zo’n akkefietje als dit, kan hij zich niet herinneren. Hij kende Paul Schaap. Met hem leek niks mis. ,,Ik sprak hem heel soms. Hij was erg op zichzelf en had weinig contact met mensen.’’

Maar hij schoof wel al jarenlang met regelmaat aan voor een warme hap bij Marie van Hattum en haar man aan de Dorpsstraat. Ook hielp zij hem op donderdag met het huishouden. ,,Dat hoeft dus vandaag niet meer.’’

Haar man en zoons stonden Schaap vooral voor technische klussen terzijde. ,,Hij had twee linkerhanden en dus vaak hulp nodig. Met de mannen klikte het wel. Maar ik was niet heel dik met hem. ’’

Ze weet niet hoe Schaap z’n dagen doorbracht. Vaste prik was in ieder geval de sportschool in Bilthoven. ,,Daar deed hij drie keer per week aan fitness, want hij moest afvallen. En dan meteen meer dan twee uur per keer.’’

Van zijn vermeend pedofiel zijn, heeft ze daadwerkelijk weinig gemerkt. ,,Maar toen er bij ons een keer blote vrouwen op de pc te zien waren, zei hij: daar word ik niet opgewonden van, ik val op jonge jongens. Hij zei er trouwens meteen bij dat hij ze niks zou doe, alleen maar knuffelen.’’

Een lieverdje was Schaap zeker niet. Zo stond hij al eens voor de rechter omdat hij - op zijn vorige adres aan de Industrieweg - met een bijl op de voordeur van de bovenbuurvrouw had staan meppen. Met daarbij, zo blijkt uit de dagvaarding, de mededeling: kankerwijf, ik krijg jullie nog wel.

Ook op de Tuinlaan was het niet allemaal koek en ei, vertellen omwonenden. Met zijn directe buurvrouw had hij bonje over het lawaai van haar honden. Eenzelfde kwestie speelde op de Industrieweg.

Toch had hij het naar z’n zin aan de Tuinlaan, zegt Marie van Hattum. ,,Hij wilde er tot z’n dood blijven wonen.’’