Ratten lopen gewoon over 't aanrecht

UTRECHT - Bang uitgevallen zijn ze niet in de Zeven Steegjes. Maar brutale ratten die het brood uit de keuken komen stelen op klaarlichte dag of -erger nog- uit de wc kruipen, daarvan worden ze in deze Utrechtse volksbuurt toch een tikkie nerveus.

Spreek een willekeurige bewoner van een van de Zeven Steegjes aan en je hoort een luguber rattenverhaal.

De familie Abels in de Lange Rozendaal bijvoorbeeld. Zoon Taco loopt meteen even naar binnen om wat recent bewijsmateriaal te halen. Foto's van rattennesten en een prent van het laatste slachtoffer: een dode rat. ,,De buurman zag hem eergisteren over straat wandelen en gaf hem een tik met een loden pijp.''

Niet dat ze in de Zeven Steegjes nou doodsbang voor een rat zijn, maar als het er zoveel zijn als nu, dan verstoren ze het ritme van de buurt, legt Taco Abels uit. ,,Wij leven hier voor de deur. Iedereen loopt in en uit. Dat is altijd zo geweest, maar met die rattenplaag moet je toch een beetje uitkijken. Gisteravond zat ik voor de deur en zag er weer een oversteken. Voor ik hem te pakken kon krijgen vluchtte hij de put in.''

De lokdoosjes die sommige bewoners al via de ongediertebestrijding van de gemeente hebben aangeschaft, sorteren weinig effect, weet Taco. ,,Ze komen door de oude riolering. Je ziet dat op sommige plekken de straatstenen aan het verzakken zijn. Dat komt echt door de ratten.''

Taco's vader Henk weet er alles van. Hij is voorzitter van de beheersstichting van Zeven Steegjes. Met de gemeente heeft hij het al over het probleem gehad. Henk Abels weet ook de huishoudens aan te wijzen die het ergst te lijden hebben onder de rattenplaag. Hij vertelt het verhaal van de rat die uit de wc kwam kruipen bij een gezin en neemt ons mee naar de familie van Ree aan het Kleine Geertekerkhof waar de rat niet uit het toilet kroop, maar wel in huis was. Op het achterplaatsje staat een rattenlokdoos. Dochter Van Ree wijst op een paar verzakte tegels. ,,Daar kwamen ze uit kruipen. Laatst hadden we er een binnen.'' Haar moeder gruwelt er nog van.

Op de Korte Rozendaal heeft Jamie Jefferson geregeld met de knagers te maken. ,,Ze lopen tussen de muren en het plafond. Ik hoor ze als ik in bed lig. Maar ook overdag. Ik zat laatst op de bank en zag in mijn ooghoek iets bewegen. Dat is te groot voor een muis, dacht ik meteen. Een rat. Ik probeerde hem weg te jagen door in mijn handen te klappen, maar dat maakte geen indruk. Ik sluit tegenwoordig alle deuren anders komen ze binnen.''
Onlangs had ze een rat binnen die in een paar minuten een boterham op het aanrecht had opgegeten. ,,Ik baal er behoorlijk van.''

Jefferson is blij dat de gemeente het probleem aanpakt. ,,De overlast wordt een stuk minder als ze de riolering vervangen. Niet dat ik wakker lig van een rat, maar ze brengen ook ziektes over en dat vind ik toch echt geen fijne gedachte.'' (NILS DE KRUIJFF)