‘Een theater is nooit rendabel’

ZEIST - Hoe houden de theaters onder de rook van Utrecht hun hoofd boven water. Is er zoveel behoefte aan cultuur in de provincie Utrecht dat het publiek zowel de zalen van de hoofdstad als de theaters in de regio kan blijven vullen?

Of moeten deze alle zeilen bijzetten om niet ten onder te gaan? Volgens Gerard Ruijs, directeur van het Figi Theater in Zeist, is een theater ‘nooit rendabel’.

Ooit was Figi een banketbakkerij waar de oom van theaterdirecteur Gerard Ruijs banketbakker was. Hij nam het bedrijf over en wist samen met de vader van Ruijs de onderneming uit te bouwen tot een hotel, een restaurant en sinds 1925 ook een theater.

,,Het Figi theater moet u zien als een extra service,’’ zegt Ruijs. ,,Mensen komen hier niet alleen om te eten, te drinken of te slapen maar ook om zich te laten vermaken. Maar het is wel zo dat we de kwaliteit die onze onderneming uitstraalt ook in de theaterproducties terug moeten zien.’’

Om te zorgen dat de zalen vol zitten, programmeert Figi veel cabaretvoorstellingen. Jan Jaap van der Wal is er te zien maar ook het meer controversiële duo Van Houts en de Ket. De Utrechtse cabaretière Tineke Schouten staat ook altijd garant voor volle zalen.

,,Hoewel zij ook in de Utrechtse schouwburg haar voorstellingen geeft, komen veel Utrechters speciaal naar Figi om hier de voorstelling te bekijken,’’ zegt Ruijs. ,,Utrechters komen sowieso graag naar Figi. Niet alleen omdat ze ons theater veel gezelliger vinden, maar vooral omdat ze het hier veiliger vinden. In Utrecht moeten ze nog vaak een eindje lopen om van de parkeergarage bij een theater te komen. Veel mensen houden daar niet van. Bij ons zit de garage in het pand en daarnaast is het hier ook wat kleinschaliger en gemoedelijker.’’

Qua programmering verschilt Figi niet veel met de Utrechtse theaters. Het verschil zit in de accommodatie. Binnen één gebouw biedt Figi met het restaurant, café en theater alle ingrediënten voor een avondje uit. De entreeprijzen variëren afhankelijk van de voorstelling tussen de 18 en 35 euro waarmee Figi net iets onder de gemiddelde Utrechtse theaterprijzen blijft.

,,Dankzij onze brede programmering trekken wij op jaarbasis gemiddeld 15.000 bezoekers voor 40 voorstellingen. Dat is een bezetting van 90 procent,’’ concludeert Ruijs. Maar hij wil daarmee niet zeggen dat het theater een winstgevende activiteit is. Er moet altijd geld bij.

Ook de gemeente Zeist draagt een steentje bij. Figi huurt het pand van de gemeente Zeist en de gemeente heeft in het huurcontract bedongen dat zij op haar beurt de theaterzaal zestig dagen per jaar mag huren.Hoeveel geld er mee gemoeid is, willen beide partijen niet zeggen.

,,We houden ons hoofd boven water, al moeten we zo nu en dan op een voorstelling bijleggen. Maar bij theater is de commercie nooit het belangrijkst. Het gaat altijd om de emotie, een combinatie van plezier, gezelligheid en tevredenheid. Na de voorstellingen komen de artiesten ook altijd even naar het theatercafé om met hun publiek kennis te maken. Mensen houden ervan om een artiest persoonlijk te ontmoeten. Dat kan eigenlijk alleen in een provinciaal theater. In de grote stad verdwijnt de artiest in de grote meute.’’