De grote plassen zijn voorlopig taboe

UTRECHT - Wie al genoeg heeft van het gekrabbel op de geprepareerde ijsbanen en lange afstanden wil schaatsen op natuurijs, moet nog even geduld hebben.

Ook in de regio Utrecht vriezen de grote plassen voorlopig noet niet dicht en moeten de kilometervreters het doen met trekgaten, uiterwaarden en veldjes.

De baantjes in bijvoorbeeld Zeist en Doorn worden weliswaar druk bezocht, maar de echte liefhebber kan er nauwelijks uit de voeten. Het kwik daalt voorlopig echter nog lang niet ver genoeg om te denken aan toertochten over plassen en vaarten. Zelfs de meeste sloten en grachten hebben pas een dun laagje ijs of zijn nog steeds het domein van badderende eendjes.

Wie toch enigszins kilometers wil maken, moet het doen met ’laag water’, Op de trekgaten langs de Westbroekse Binnenweg in Molenpolder (Maarssen) kon maandag ook op natuurijs geschaatst worden, net zoals op ondergelopen veldjes langs de Maarsseveensevaart. ,,Het waait te hard op de grote plassen. Dat zorgt voor windwakken en dat is gevaarlijk,’’ zegt Geurt de Rooy van Hardrijdersclub de Vechtstreek.

In Utrecht werd nauwelijks op natuurijs geschaatst gisteren. De vijvers in het Griftpark en Wilhelminapark bleven leeg. In Terwijde (Leidshe Rijn) is het kunstgrasveld zaterdag onder water gezet. Zondag was het ijs door baldadige jongeren al kapotgemaakt, waardoor er niet meer op geschaatst kan worden.

Een van de eerste grotere ijsvlaktes die snel dichtvriest, is het Leersumse Veld. Auto’s die tot in de wijde omtrek geparkeerd stonden, verraden gisteren al de grote drukte op de populaire plas op de Heuvelrug.

Iets verderop, tussen Leersum en Elst, ligt de Amerongse Bovenpolder er rustig bij, terwijl het daar echter ook goed schaatsen is. Met de vorst van maandagnacht moet het dinsdag inmiddels mogelijk zijn om van de steenfabriek in Elst tot aan de grachten van slot Amerongen te schaatsen, een stuk van een kilometer of vijf. Het is echter nog een vrij onbekend gebied dat pas enkele jaren geleden is omgevormd tot een zogenaamd rivieroeverreservaat. Het vriest snel dicht omdat het water waar de schaatsers zich maandag op waagden, nog geen halve meter diep is. Ameronger Gijs de Krom (67) kent daarvan inmiddels ook de nadelen. Hij zakte twee jaar geleden op hoge snelheid door het ijs, raakte met zijn schaatsen de bodem en klapte met zijn hoofd op de rand van het afgebroken ijs. Een litteken van tien centimeter is de stille getuige van het ongeluk.