Joyrider laat oma achter na aanrijding

WATERINGEN - Zij heeft na het ongeluk niets van hem gehoord. Geen woorden, geen bloemtje, geen kaartje. "Dat had ik ook niet verwacht,'' zegt het slachtoffer in haar ziekbed in het Haga Ziekenhuis in Den Haag.

"Natuurlijk ben ik kwaad. Dat ze mij op mijn leeftijd mij aanrijden. Ben ik daarvoor zo oud voor geworden?''

Ze kan alweer wat lachen en grapjes maken. De vrolijke ballon met de tekst Feeling Wobbly zweeft aan haar voeteneind. Maar ze ligt wel in een korset met een gebroken rugwervel, een schedelbasisfractuur en een hersenschudding in bed. Haar kortetermijngeheugen laat haar sinds vorige week in de steek. Haar reuk, smaak en gehoor is achteruit gegaan. "En als ik overeind kom, word ik duizelig,'' voegt Warbout eraan toe.

De dader werd dezelfde avond aangehouden. Oplettende omstanders noteerden het kenteken van de auto. Daardoor kon de politie hem gemakkelijk achterhalen. Haar twee zonen Willem (45) en René (52) zijn zoals elke dag even op bezoek. Merkbaar trots op hun moeder.

"Ze is dan wel 84, maar nog heel jong van geest én in haar doen en laten,'' zegt René. "Ze zwom, deed aan tai-chi en ze wandelde. Dat is wel haar redding geweest, het heeft haar lenig gehouden.'' Zijn broer knikt instemmend. Juist tijdens zo'n wandelingetje door het plaatselijke Hofpark naar haar dochter toe, gebeurde het ongeluk. De joyrider was bewust aan het slippen met de auto, vertelden omstanders. Maar Warbout weet zich niet meer te herinneren hoe het ongeluk gebeurde. "Het is heel gek,'' haalt zij zondag 5 oktober op.

"Ik weet nog dat ik liep. En het volgende moment lag ik op de grond. Plotseling stond er ook een ambulance en ik zei nog: wat doet die nou hier? Toen zei iemand dat ze voor mij kwamen. Ik was verbaasd. Het was écht een rare gewaarwording,'' zegt zij.

En zo plotseling lag ze ook in het ziekenhuis. Tot gisteren had ze een eenpersoonskamer. "Omdat ze bang waren dat er een ontsteking in haar hoofd zou kunnen ontstaan,'' legt zoon Willem uit. "Ze had een grote wond bij haar linkeroor. Met dat oor kan ze nu niets meer horen. Omdat dat gat zo groot was, konden daar makkelijk bacteriën bijkomen. Ze waren bang dat er misschien hersenvliesontsteking zou optreden. Dat is gelukkig niet gebeurd.''

Daarom mocht moeder Warbout gisteren naar een meerpersoonskamer. Ze is voorzichtig begonnen met lopen. Met een rollator. Nu wacht zij tot ze mag revalideren.

En de dader? "Die heeft geen greintje fatsoen. Hij hoeft nu niets meer van zich te laten horen,'' reageert René. Willem heeft een advocaat in de arm genomen. ,,Om de zaak straks goed af te wikkelen.'' (EVELYNE LAMMERDING)