Twintig jaar veer goedvoor een miljoen passagiers

MAASLAND - Eigenlijk is De Kwakel nog ouder, maar het kan nu definitief de boeken in.

Al twintig jaar zet het pontje voetgangers en fietsers over tussen het groen van Maasland, Schipluiden en Vlaardingen. Bijna een miljoen inmiddels, stelt veerdienstexploitant recreatieschap Zuid-Holland.

Schipper Leen van der Gaag (67) grinnikt er een beetje om. „Zou best kunnen hoor, een miljoen passagiers.’’ Maar of het recreatieschap nu écht zoveel kaartjes in de boeken heeft geteld, da’s een tweede.

Al een kwartiertje rondvaren levert al een serie observaties op, waar de schipper uit Maassluis meteen commentaar oplevert. „Dit hier is Vlietland, het oergebied. Heel het westen van Nederland zag er eeuwen geleden zo uit, groen dat drijft op water.’’ De uitleg komt er uit alsof er een geroutineerde reisleider achter het roer staat. Ook niet zo verbazingwekkend, Maassluizer Van der Gaag doet het al een jaar of tien en is daarmee de oudgediende binnen de ploeg van vijftien vrijwillige Kwakel-schippers.

De Kwakel begon twintig jaar geleden als een soort afvloeiingsregeling voor een afgekeurde schipper. „Dat was natuurlijk geen doen. Wao en dan zeven dagen werken op deze lijn,’’ vertelt Van der Gaag. „Dus er kwamen in de loop der jaren steeds meer mensen bij die het voor hun plezier doen. Veel uit de scheepvaart, dat wel.’’

Van der Gaag kwam er bij toeval in. De Maassluizer, werkzaam als helikoptercoördinator bij Dirkzwager, fietste een rondje door het gebied en kwam tijdens de overtocht een kennis achter het roer tegen. „Is het niks voor jou, vroeg hij. Ik kon niet eens varen, had een kantoorbaan. ‘Je leert het zo,’ was het antwoord. Dat varen is inderdaad niet zo moeilijk. Aanleggen is een stuk lastiger. Er is wel eens wat schade aan het houtwerk geweest.’’

De meeste passagiers springen steevast gretig aan boord, alsof het het laatste pontje is. Maar een dienstregeling is er niet echt, al vertrekt de laatste dagelijks om 17.30 vanaf de Kwakel, 17.40 vanaf het Jachthuis en 17.50 bij het Bommeer.

Van stress is geen sprake. Van der Gaag kan tijdens de vaart een nonchalante pose aannemen, al kijkt hij natuurlijk wel uit voor zeilers. Want die hebben voorrang. „De vogels duiken wel onder de romp door. Geen probleem.’’ (ARJEN VAN DEN OEVER)