Kroegentocht met alcoholist als gids: Nog een biertje?

AMSTERDAM - De lucht van verschraald bier walmt het café binnen. De gids is gearriveerd. ,,Ik ben Willem, zwaar sociaal drinker,'' stelt hij zich voor.

,,Proost!,'' roept Sara spontaan. Zij is met twaalf vrienden uit Hoogland, bij Amersfoort, naar Amsterdam gekomen voor de eerste kroegentocht met een heuse alcoholist als gids.

Organisator Van Aemstel Produkties koos voor een onorthodoxe aanpak nadat kroegentochtdeelnemers de gewone gids onder de tafel hadden gedronken. Dat zal met Willem (niet zijn echte naam) niet snel gebeuren.

De Amsterdammer begint zijn dagen om half tien 's ochtends met bier en muesli, vertelt hij de groep. De rest van de dag drinkt hij bier. ,,Maar ik hou ervan na een avond als deze thuis sliertjes wijn te drinken.'' Hij eindigt bij voorkeur met wodka 'voor de zachte landing'. ,,Dan word ik minder katterig wakker,'' verduidelijkt hij. ,,Door de draai van de aarde schijnt de zon 's ochtends in m'n porem, da's altijd zo akelig.''

De Jellinek Kliniek voor Verslavingszorg spreekt schande van het initiatief, maar de vrienden uit Hoogland waren meteen geïnteresseerd toen ze ervan hoorden. ,,We wilden iets bijzonders voor de verjaardag van Ivo die net dertig is geworden,'' vertelt Rick, een van de vrienden. De gids heeft zijn biertje op en wil naar de volgende kroeg, maar de glazen van de vrienden zijn nog halfvol. Ze gieten de restjes bijeen en reiken Willem een vol glas aan. ,,Oh dan blijven we nog even,'' grijnst hij.

Vijf minuten later gaat de gids - herkenbaar aan een vaal baseballpetje - de groep voor door de natte Warmoesstraat. ,,Ho stop,'' roept iemand. Willem heeft niet in de gaten dat de helft van de groep nog binnen zit. Tot hun teleurstelling blijken de vrienden uit Hoogland de rekening te moeten betalen. Het café waar Willem heen wil, valt af, omdat de groep daar vanmiddag al heeft ingedronken. Dan op naar De Zon. Onderweg vertelt hij waarom. ,,Dertig meter verderop ligt een supermarkt.'' Niet iedereen begrijpt het meteen. ,,Dan kun je als je geld bijna op is, daar altijd nog bier halen,'' verduidelijkt de gids.

Over elke kroeg moet Willem wat vertellen, heeft hij afgesproken met de baas van de tourorganisatie. (Die kneep hem, omdat de nieuwbakken gids een half uur te laat kwam opdagen.) Willem begint zijn praatje: ,,Een bekende acteur - ik ben zijn naam even kwijt - had een Gouden Kalf gewonnen, die hij hier heeft weggegooid.'' Willem krabt aan zijn petje. ,,Hoe heet-ie nou? Ik heb een beetje last van mijn geheugen.''

Binnen hangt een foto van Rijk de Gooijer, de bekende acteur, maar Willem ziet het niet. Als het bier op is, gaat de tocht verder naar jazzcafé The Cotton Club. ,,Wie kent er jazz?,'' vraagt Willem. Het blijft stil. ,,Wie kent er een neger?'' Iedereen barst in lachen uit. Ze wijzen naar de enige jongen in het gezelschap met een kleurtje.

Binnen bergen jazzmuzikanten net hun instrumenten op. Het gesprek gaat over Handyman, een pornoacteur met dezelfde gympen als Willem. Willem fronst. Björn alias Knor: ,,Dan praat je even niet over bier. Dat is goed voor jou.'' Willem: ,,Is het bier op? Dan gaan we.'' Over het laatste café weet Willem te vertellen dat 'hier ook veel is gebeurd'. Sara schudt haar hoofd: ,,Wat een knakenzooi, het lijkt wel een eetcafé.'' Suus: ,,Als je bezopen ben, is dit verschrikkelijk leuk.''

Knor: ,,Ik wil langs een paar lekkere hoeren, Willem.'' De gids loodst zijn groep langs prostituees, die volgens hun paspoort man zijn. De groep: ,,Wat zijn die lelijk zeg!'' Na twee uur, de tocht is afgelopen, hebben de vrienden het gehad met hun gids. Ze vonden de café's 'ballententen', maar vooral omdat ze voor Willems biertjes moeten opdraaien. Die is zich van geen kwaad bewust: ,,Gaan we nog een biertje doen? Ik plak er nog een uurtje aan vast.'' (MAAIKE RUEPERT)