Floor van der Wal.
Floor van der Wal.
Bijna een jaar geleden overleed cabaretière Floor van der Wal (26) nadat ze op het Mercatorplein in Amsterdam door een wegpiraat was aangereden. De dader kwam vorige week vervroegd vrij. Voor vader Hans van der Wal is het niet te verkroppen.
Het begon met een mailtje van het Openbaar Ministerie, zomaar. De mededeling dat de man die zijn dochter doodreed al op 8 februari vrij zou komen via een penitentiair programma. Hij mag zich buiten de gevangenis voorbereiden op de rest van zijn leven. Hij krijgt hulp bij het zoeken naar een huis en bij het vinden van een baan.
'Drie messteken'
'Drie messteken, die hebben we het afgelopen jaar gekregen. De eerste steek kwam onverwacht toen we hoorden dat Floor ernstig gewond bleek na een aanrijding op het Mercatorplein in Amsterdam. Twaalf uur later was ze dood', vertelt hij aan het AD.
Een messteek, zo schrijft Van der Wal, in zijn hart en in zijn ziel. 'Dit mes zal er altijd blijven. Ondanks dat dit niet met het leven verenigbaar lijkt, leef ik door. Toch ben ik een beetje doodgegaan. Mijn leven voor de eerste messteek is dood en mijn leven erna is anders.'
De tweede messteek kwam eind september vorig jaar, de dag dat de rechtbank de dader tot 'slechts één jaar cel' veroordeelde. Een steek in de rug, noemt hij het.
Woede
Verbijstering, zegt Van der Wal. 'Het OM had vier jaar geëist en wij hadden heel erg het gevoel gekregen dat dit een reële strafeis was. De uitspraak maakte ons woedend, maar de officier van justitie legde zich erbij neer en tekende geen beroep aan. Woede dus, maar daar wilden we niet in blijven hangen. We moesten niet alleen door, we wílden ook door.'
'Terugkeer in de samenleving'
En dan is er de laatste week van januari: de 'bedrijfsmededeling' van het OM dat de man die de dood van hun dochter op zijn geweten heeft nog geen twee weken later op min of meer vrije voeten komt. Niet op 21 maart, zoals Van der Wal en zijn vrouw veronderstelden, maar zes weken eerder, als onderdeel van een programma om opnieuw in de maatschappij te integreren. Een enorme woestheid overviel hem.
Van der Wal schrijft onder meer: 'Dit mes komt in mijn onderbuik.' 'Het OM, dat godbetert vier jaar onvoorwaardelijk eiste en 'aan onze kant stond', geeft hem nu dik een tiende van zijn tijd in de bak cadeau. Om zijn terugkeer in de samenleving te begeleiden. Dit terwijl wij nog geen jaar geleden, door zijn toedoen, Floor naar haar graf begeleidden. Die gast is nauwelijks uit de samenleving geweest!'
