Chris van Nijnatten is Chef Voetbal van AD Sportwereld. Hij schrijft dagelijks een column.
Je zou jezelf eens terug moeten zien in zo'n beeld. Je ziet écht een ander mens. In die herhalingen uit alle standen lijkt het erop of De Jong eerst lang nadenkt, de overweging maakt om iemand dood te schoppen, nog eens om zich heen kijkt, uiteindelijk een besluit neemt en vervolgens zijn noppen ergens in een lichaamsdeel zet.
Ging het zondagavond bij StudioVoetbal wéér over de overtredingen van het Nederlands elftal tijdens het WK in Zuid-Afrika. Weer die karatetrap van Nigel de Jong in de finale tegen Xabi Alonso, weer die tackle met twee benen vooruit op Martin Jorgensen, de aanvoerder van Denemarken.
Ik zou het hier, twee maanden na dato, graag nog eens willen opnemen voor Nigel de Jong. Ik kan dat in alle objectiviteit, ik heb geen relatie met deze jongen te verdedigen en ik hoef ook geen rekening te houden met de relaties die mijn collega's van deze krant eventueel met hem onderhouden. Zoiets speelt helemaal niet bij het Nederlands elftal. In tegenstelling tot wat op de televisie wel eens beweerd wordt, zijn deze gasten allemaal zeer goed benaderbaar. Ze staan altijd klaar voor de media die zij zien als de vertegenwoordigers van hun publiek. Heel professioneel allemaal, absoluut niet klef, soms een tikje saai.
Ze zijn zelfs zó vaak beschikbaar, dat ik hun persconferenties, zeker tijdens toernooien, wel eens ervaar als verplichte verjaardagsvisites. Van die sessies waar je heen gaat omdat het onbeleefd is om er weg te blijven. Zo sprak ik Mark van Bommel in juni vaker dan mijn kinderen.
Nigel de Jong zit ook vaak achter een tafeltje, speciaal voor ons. Daar is hij rustig, op het veld wat onbesuisd.
De televisie verandert helaas zijn werkelijkheid, nu zelfs ook al in Studio Voetbal. De overtredingen waarvoor hij eventueel best eens een gele kaart had mogen krijgen, worden uitvergroot door herhalingen in 'super slomo', ultra langzaam dus.
Je zou jezelf eens terug moeten zien in zo'n beeld. Je ziet écht een ander mens. In die herhalingen uit alle standen lijkt het erop of De Jong eerst lang nadenkt, de overweging maakt om iemand dood te schoppen, nog eens om zich heen kijkt, uiteindelijk een besluit neemt en vervolgens zijn noppen ergens in een lichaamsdeel zet.
Die overtredingen maakt hij, maar ze gebeuren in een gespleten seconde. De televisie suggereert doodslag met voorbedachten rade, in werkelijkheid is het onbezonnenheid die De Jong gewoon eens moet afleren. (CHRIS VAN NIJNATTEN)
