*

'Ik betrap mezelf erop dat het winnen vanavond lelijk mag. Erg hè?'

bewaar
Door: redactie
13-6-12 - 13:00
© anp.

Onze columnisten Hugo Borst en Sjoerd Mossou mailen elkaar dagelijks over hun ervaringen tijdens het EK. Hugo vanuit Nederland, Sjoerd vanuit het Oranje-kamp in Polen en de Oekraïne.

Sjoerd Mossou, columnist en voetbalverslaggever van AD Sportwereld. © Jacqueline de Haas..
 
De onvergelijkbare dynamiek van Nederland-Duitsland; dat wordt onze redding. Alleen deze wedstrijd kan bij Oranje iets losmaken dat alle ontevredenheid, alle ego'tjes overstijgt. Ik klamp me vast aan Wesley Sneijder. Jij hebt vaak over die jongen lopen zaniken, maar we mogen dolblij zijn dat we hem hebben. Wat een energie en bravoure straalt dat ventje uit. En nog steeds hè?
Sjoerd Mossou

Charkov, dinsdag 14.32 uur

Beste Hugo,

Zo. Wij hebben er weer een vluchtje van 1300 kilometer op zitten. Het is belachelijk heet hier, een graad of vijftien warmer dan in Krakau. Teammanager Hans Jorritsma heeft veel goed werk geleverd bij Oranje, maar de logistiek voor dit toernooi is een enorme misrekening geweest. Het reizen is één ding, maar onderschat de omstandigheden niet. Die zijn in Charkov en Krakau onvergelijkbaar.

Spanje, ook groepshoofd, heeft dat veel slimmer gedaan. Die hebben gewacht tot de loting en zijn toen in Gdansk gaan zitten, op twintig minuten rijden van het stadion. En Krakau mag dan een heerlijke stad zijn, de spelers merken daar amper iets van. Ze zijn zondagavond alleen even gaan eten bij een Argentijns grillrestaurant, met bewaking, in een afgeschermd zaaltje. De rest van de tijd zitten ze vast in hun hotel.

Een paar collega's kwamen gisteren een clubje Italiaanse spelers tegen in de stad. De Azzurri zitten ook in Krakau, maar ze hoeven minder te reizen. Pirlo, Buffon en een paar anderen zaten lekker te eten in de Joodse wijk Kazimierz. Gewoon in hun normale kloffie. Ontspannen. Niets aan het handje.

Je zou het misschien niet zeggen Hugo, maar toch ben ik in een optimistische bui. In het landsbelang ga ik de komende dagen achter de ploeg staan. Bovendien; deze rubriek, jouw tijdelijke comeback als voetbalmeninkjesgever, verdient het niet om al zo snel in schoonheid te sterven.

De onvergelijkbare dynamiek van Nederland-Duitsland; dat wordt onze redding. Alleen deze wedstrijd kan bij Oranje iets losmaken dat alle ontevredenheid, alle ego'tjes overstijgt. Ik klamp me vast aan Wesley Sneijder. Jij hebt vaak over die jongen lopen zaniken, maar we mogen dolblij zijn dat we hem hebben. Wat een energie en bravoure straalt dat ventje uit. En nog steeds hè?

Sneijder presteert altijd als het er echt op aankomt. Zodra Wesley het veld opstapt, is hij immuun voor meninkjes en gedoe en gekonkel. Dan vlamt 'ie. Precies dat maakt hem zo goed. Robin van Persie is een geweldige speler, maar hij is gevoelig voor druk en ergernissen. Dat straalt van zijn lijf en van zijn spel. Arjen Robben, op een iets andere manier; zelfde verhaal.

Wesley Sneijder kan zich onder alle omstandigheden opladen voor een grote wedstrijd. Bij hem ligt de sleutel.

Spreek je snel, Sjoerd

Hugo Borst is gedurende het EK columnist voor AD Sportwereld.
 
Jeetjemina. Die Van Bommel bijvoorbeeld. Beledigd tot op het bot hè? Teleurgesteld, verdrietig als een kleine jongen wiens bal door de buurman is afgepakt. Als hij van de weeromstuit maar niet gaat lopen schoppen tegen Die Mannschaft, want met tien man verliezen we zeker.
Hubo Borst

Rotterdam, dinsdag 16.05 uur

Beste Sjoerd,

Sneijder maakt een opgeruimde indruk, zie ik. Lacht veel als hij wordt geïnterviewd. Een verademing, want ik zie voornamelijk gezichten van internationals die hun laatste oortje hebben versnoept.

Jeetjemina. Die Van Bommel bijvoorbeeld. Beledigd tot op het bot hè? Teleurgesteld, verdrietig als een kleine jongen wiens bal door de buurman is afgepakt. Als hij van de weeromstuit maar niet gaat lopen schoppen tegen Die Mannschaft, want met tien man verliezen we zeker.

Het is, hiero, morgen dubbel spannend. Puberzoon krijgt 's middags te horen of hij wel of niet geslaagd is. Daarop volgt dan Nederland-Duitsland. Alleen al voor hem wil ik dat we winnen. Voor het eerst toont hij oprechte interesse in voetbal.

Hij heeft alle uitslagen met stickertjes ingevuld op het speelschema aan de deur. Vraagt mij honderduit over de spelers, de regels en resultaten uit het verleden. Zijn interesse voor architectuur is, tijdelijk hopelijk, ingeruild voor het EK voetbal. Je had 'm moeten zien meeleven zaterdag. Zo aandoenlijk.

Jij bent optimistisch, nu. Ik heb geen idee meer. Ik hou het op 2-2. Is het tenminste nog spannend tot en met zondagavond. Mocht het Nederlands elftal verliezen dan zal het wel einde Bert van Marwijk zijn. Toch?

Is dat contractueel vastgelegd? Dat hij bij een echec op het EK een beetje geld meekrijgt en de KNVB een nieuwe bondscoach aantrekt? Ik neem aan dat coach en spelers dan niet meer samen verder kunnen. Of niet, Sjoerd?

Nou ja, laten we niet te veel op de zaken vooruit lopen. Ik forceer mezelf optimistisch te zijn. Ik betrap mezelf erop dat het winnen vanavond lelijk mag. Erg hè? Onverdiend winnen is ook goed.

Ik, voetbalestheet, krijg de woorden lelijk en onverdiend bijna niet uit mijn bek. Maar ik wil genieten van Puberzoon naast me, die voetbal voor eventjes in zijn leven heeft toegelaten.

Hopelijk winnen ze, eh we. Ik hou van lachende gezichten.

Hartelijks, Hugo

Wat vind jij van dit nieuws?