© anp.
Met een wissel in de rust dreigt de interlandcarrière van Mark van Bommel stuk te lopen in een sfeer van frustratie en onmacht. De voetballer die vier jaar lang het gezicht was van dit Oranje, moet zijn ultieme droom vrijwel zeker opgeven, uitgerekend bij een wedstrijd tegen Duitsland. 'We hadden het ons anders voorgesteld.'
Oranje gaat zich plaatsen voor de kwartfinale
© afp.
Met het hoofd diep gebogen liep Mark van Bommel in de richting van de spelerstunnel, direct na het rustsignaal, alsof hij al voelde wat er ging gebeuren. Als allerlaatste stapte de aanvoerder van Oranje van het veld. Een aftocht in wandelpas, symbolisch in meer dan één opzicht. Een wissel was aanstaande. Op de achtergrond stegen Duitse feestliederen op.
Dit Oranje was vier jaar lang het Oranje van Mark van Bommel. Aanjager, controleur, spindoctor, leider; Van Bommel was het allemaal onder de hoede van Bert van Marwijk. Als er kritiek oplaaide, was Van Bommel de eerste die zich verzette, of die met een vileine opmerking reageerde. Bepalend was hij op het wereldkampioenschap van 2010, toen hij symbool stond voor het spel én de mentale kracht van het Nederlands elftal.
- fotospecial Oranje in zak en as
- Oranjespelers arriveren pas diep in de nacht bij hotel
- Ontgoochelend Oranje legt EK in schoot van oppermachtig Duitsland
- Rapport: Mathijsen, Willems en Van Bommel vallen door de mand
- Kranten: Oranje in hemd, blamage, afgang
- Dit Oranje heeft zichzelf afgeschminkt
- Het is nu simpel: als Duitsland woord houdt, is 2-0 winst op Portugal voldoende
- Robben: Duitsers gaan proberen te winnen van Denemarken
Lees ook
© anp.
© afp.
© epa.
Maar pijnlijk was zijn gang naar de kleedkamer in Charkov, beseffend dat deze Nederland - Duitsland vrijwel zeker zijn afscheid ging markeren. Grote moeite had de routinier met het tempo, waar steeds een andere Duitser leek weg te lopen op het middenveld van Oranje. Dat was niet uitsluitend zijn schuld, maar de man die zo lang de controle van dit team bewaakte, zwom nu wanhopig in de ruimtes om hem heen.
'We begonnen matig, gaven twee doelpunten weg', stelde Van Bommel teleurgesteld vast. En over de wissel in de rust: 'Het gaat erom dat we die wedstrijd omdraaien en dat we met z'n allen het team steunen. Volgens mij kan het ook nog', was hij toch nog hoopvol. 'Ik vond het begin niet slecht, maar ik moet toegeven dat het niet genoeg was. We hadden het ons anders voorgesteld.'
Juist Van Bommel had zo graag het gezicht willen worden van een generatie die de geschiedenis in zou gaan als groots en succesvol. Juist hij walgde van het aangezicht van 'net-niet', zoals zoveel generaties voor hem werden bestempeld. En juist hij wenste de Oranje-elftallen uit de jaren zeventig te overtreffen, door na de EK-finale in Polen en Oekraïne een echte, tastbare prijs te winnen. Zijn laatste kans was het: Van Bommel is 35 jaar. Die ultieme droom spatte gisteravond vrijwel zeker uiteen.
© anp.
© getty.