column
Wilfred Genee, columnist van AD Sportwereld.
Kunnen mensen echt veranderen? Wordt Louis van Gaal op zijn oude dag misschien toch nog een relativerend, meegaand en minder zwart-wit mens? Of is dit een retorische vraag?
Afgelopen vrijdag was de langverwachte persconferentie van Van Gaal. Hoewel ik ook een uitnodiging van de KNVB had ontvangen, wilde ik de laatste dagen van een korte vakantie niet bederven met zijn voorspelbare toneelstukje. Het welbekende charmeoffensief, de ingestudeerde slechte grappen, wat geslijm richting bevriende media ('Goeie vraag, Bert'), maar bovenal, meer dan tienduizend keer het woordje 'ik' binnen een half uur.
'Dit is de kans waarop ik heb gewacht,' sprak Louis geëmotioneerd. Het zullen de afgelopen weken ongetwijfeld fantastische tijden zijn geweest in huize Van Gaal. Je hoort het 'm zo tegen zijn eega zeggen: 'Zal de bondscoach je eens lekker verwennen, Truusje?'
Na het zien van de beelden van de persconferentie had ik vooral met perschef Kees Jansma te doen. Waarom blijft hij nog twee jaar? Wie wil er nu rondlopen met een handgranaat zonder pin? Gezeten naast Van Gaal maakte Kees een apathische indruk. Veel erger, bij de korte wandeling die de technische staf van Oranje altijd van het spelershotel naar de perszaal maakt, hobbelde Jansma mistroostig achter de nieuwe mannen aan. Bij Van Basten en Van Marwijk liep hij altijd fier voorop. Soms vroeg je je af wie de bondscoach eigenlijk was.
Daar bestond nu geen twijfel over, want de genoegzame glimlach was niet van het hoofd van Louis af te slaan. Bijna elf jaar had hij op dit moment gewacht, nadat hij destijds op een lachwekkende persconferentie afscheid had genomen van Zeist. Een persconferentie waarop iedereen behalve hijzelf de schuld kreeg van het falen van Oranje.
Collega Van Nijnatten schreef vrijdag dat we Louis niet te veel op zijn media-optredens mogen beoordelen. Onzin natuurlijk. Dan mag je bij Dolly Parton dus ook niet naar haar tieten kijken en moeten we vergeten dat Gordon in aanleg een valse nicht is. Uiteindelijk draait het om het totaalpakket van je goede en slechte kanten.Wilfred Genee
Ook elf jaar na dato was er van enig schuldbesef geen sprake. Niets veranderd, niets geleerd. Brazilië is nog ver weg. Net als toen, opnieuw een technische staf die hem adoreert. (Waarom geen eigenzinnige tegenhanger als bijvoorbeeld Pierre van Hooijdonk?) Zoals Louis eigenlijk altijd mensen om zich heen verzamelt die niet onmiddellijk uitblinken in een kritische houding jegens zijn persoon. Al die mensen die beweren dat Van Gaal in het dagelijks leven zo'n verschrikkelijk aardige man is.
Waarom zien we dat dan nooit? Bovendien, hoe meet je aardigheid? Als het weken lang regent, is een droge dag ook al snel een prachtige dag. Collega Van Nijnatten schreef vrijdag dat we Louis niet te veel op zijn media-optredens mogen beoordelen. Onzin natuurlijk. Dan mag je bij Dolly Parton dus ook niet naar haar tieten kijken en moeten we vergeten dat Gordon in aanleg een valse nicht is. Uiteindelijk draait het om het totaalpakket van je goede en slechte kanten.
Toegegeven, ik ben absoluut niet objectief, want in de afgelopen vijftien jaar heb ik niet één keer de aardige kant van Louis gezien. Dat zegt ongetwijfeld ook heel veel over mij. Bovendien ben ik van de pers. Dan ben je bij voorbaat verdacht.
Ik ben erg benieuwd of dit nu de coach is op wie de spelers zitten te wachten. Het verhaal wil dat ze helemaal niet in het besluit zijn gekend. Gelukkig past Van Gaal volgens Mohammed Allach (wie zegt u?) perfect in de profielschets van de KNVB.
Bovendien heeft Van Gaal aangekondigd goed naar de spelers te zullen luisteren. Zelfs over de door hem gewenste speelstijl. In München zullen ze vast van hun stoel zijn gevallen bij dit bericht. Het wachten is op de eerste tegenvaller. Een uitglijder tegen Turkije of Wesley Sneijder die bijvoorbeeld 's nachts om drie uur inlogt. Dan krijgen we ongetwijfeld de echte Van Gaal weer te zien. Sommige dingen veranderen nooit. Net als bepaalde mensen.
