Mijn lezersbijdragen over Sparta zijn nogal realistisch doch somber, maar lang niet zo triest als de reacties op mijn bijdragen op supporterssite ITWM. Ik kan, als ik de reacties mag geloven, beter mijn spullen pakken en op een verplichte vakantie naar een ver oord gaan. Dat zou een optie kunnen zijn, ware het niet dat ik mijn lezersbijdragen lang niet zo serieus neem als 'mijn' criticasters.
Het is een voorrecht om als lijdend voorwerp onder de Sparta-supporters te mogen dienen. De Sparta-supporters zijn voor een deel ook debet aan de huidige malaise bij Sparta. Een meerderheid van de Sparta-supporters is ziekelijk melancholisch, ver verwijderd van het adagium dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie voor de toekomst bieden.
Begrijp me niet verkeerd, dat kampioenschap in 1959 was een grootse prestatie. Dat geldt ook voor die heroïsche Europa Cup-wedstrijden, ergens in de jaren tachtig. Ik betwijfel alleen of de huidige spelersgroep daar enig idee van heeft. Mochten ze daarvan op de hoogte zijn, dan zal het vooral tegen ze werken. Vroeger was alles beter, hè? Dodelijke vormen van cynisme en sarcasme wisselen zich bij Sparta af. Constructief is het niet, die jongens gaan er niet beter van voetballen. Het verleden is een last geworden.
Die succesvolle jaren zullen voorlopig niet meer terugkeren. Het wanbeleid heeft geresulteerd in een labiele selectie, die alleen met versterkingen zoals Ricky van den Bergh tot promotie zou kunnen reiken. Diezelfde Van den Bergh verdedigde in 2005 in de eerste divisie de kleuren van Sparta en in 2010 wordt hij als de mogelijke redder beschouwd, andermaal in de eerste divisie. Het wanbeleid kan niet treffender tot uiting worden gebracht.
Ik word ook zo moe van het vooroordeel dat Sparta een elitaire club is, alsof de tribunes worden gedomineerd door oude mannen met sigaren en hoeden. Die nivellering is al jaren geleden ingezet en ook bij Sparta kan men petjes en capuchonnetjes ontwaren. Niets mis mee, wel met de mensen die het dogma 'eliteclub' in stand willen blijven houden.
De dagelijkse leiding van Sparta is echter wel in handen van een aantal oude mannen. De heren Bonthuis, Baas en Everse vertegenwoordigen een gemiddelde leeftijd van ongeveer zestig jaar. Jan Everse is zelfs de oudste trainer van een profclub. Die oude mannen zouden, gekscherend genoeg, uiteindelijk wel passen bij de oudste profclub van Nederland. Ik ben het daar verre van eens. Sparta heeft een jonge selectie, een geweldige jeugdopleiding en dan zou het naar mijn mening sowieso niet meer dan logisch zijn dat in ieder geval één iemand van onder de zestig jaar tot de dagelijkse leiding zou behoren. Die mensen zijn écht wel voorradig.
Ik heb bij dezen de naam van de heer Bonthuis genoemd. Ik heb niet de illusie dat ik met mijn lezersbijdrage een loopbaan kan vernietigen, dus ik geef graag mijn mening. Peter Bonthuis heeft samen met een aantal gefortuneerde Spartanen de club van de ondergang gered en heeft in de beginperiode veel krediet opgebouwd. Dat neemt niet weg dat hij de laatste jaren vooral onder discussie staat. Hij is betrokken geweest bij conflicten met onder meer trainers en vond het vaak nodig om hiervoor de media te misbruiken. Dat is, om een ander misplaatst credo te gebruiken, Sparta-onwaardig. Dat de beste man ook na de laatste degradatie zijn functie nog mag uitoefenen, is niet meer dan een teken aan de wand bij Sparta. Bepaalde lieden dekken elkaar en dat gaat ten koste van Sparta. Verslaafd aan het pluche en verslaafd aan het verzieken van Sparta. (RICHARD VAN DEN BOVENKAMP, clubreporter Sparta)
