Het is hommeles bij de Nederlandse profclubs. Liefst twaalf bvo's dreigen om te vallen, twintig staan onder toezicht en slechts vier mogen zich kerngezond noemen. De Graafschap is nog niet tot de veilige categorie 3 doorgedrongen, maar de promovendus is de goede weg ingeslagen.
Coach Darije Kalezic van De Graafschap. FOTO ANP
Het positivisme uit de Achterhoek staat in schril contrast met de penarie waarin concurrenten als ADO Den Haag, Excelsior, VVV-Venlo en Willem II zich bevinden. De economische crisis maakt dat clubs simpelweg de financiën ontberen om hun selectie te voorzien van aanwinsten.
,,Wij zullen nooit meer financiële risico's nemen", merkte Henk Bloemers, commercieel directeur van de Achterhoekers onlangs terecht op. De Graafschap beseft dat het vijf jaar terug op sterven na dood was. Het scheelde een haar of onverantwoorde uitgaven - die niet eens resulteerden in lijfsbehoud - hadden het einde ingeluid van de Superboeren.
Maar die donkere periode heeft de club ver achter zich gelaten. Het roer is drastisch omgegaan. Onder aanvoering van Han Berger werd een plan opgesteld. En als ware het de wielrennerij, de Achterhoekers koersten plots - zowel op als buiten het veld - met moraal. Niet langer de waan van de dag, maar het nuchtere boerenverstand zegevierde.
Toch leek bij het ontslag van Henk van Stee het amateurisme opnieuw de kop op te steken. Niets was echter minder waar. Hoewel een onvermijdelijk degradatie volgde, liet De Graafschap zien lering te trekken van fouten uit het verleden. Geen roekeloze paniekaankopen om koste wat kost in de Eredivisie te blijven, maar wel het fundament leggen om een vlugge en bovenal blijvende terugkeer op het hoogste niveau te bewerkstelligen.
En zo geschiedde, want ook in de eerste divisie was de financiële huishouding keurig op orde. Daarnaast betaalden investeringen in de jeugdopleiding zich meer en meer uit. Diverse talenten maakten de stap naar de hoofdmacht, met FC Twente-revelatie Luuk de Jong en aanvaller Soufian El Hassnaoui als schoolvoorbeelden.
Tevens werden in de personen van Jordy Buijs, Steve de Ridder, Hugo Bargas, Geoffrey Hairemans en Oussama Assaidi groeibriljanten aangetrokken. Laatstgenoemde werd zelfs voor een recordbedrag verkocht, terwijl de andere spelers wekelijks excelleerden.
Dit weloverwogen beleid leverde De Graafschap soeverein het kampioenschap in de Jupiler League op. De voorbije maanden kon Leen Looyen daarom in alle rust smeden aan een Eredivisiewaardige selectie.
En ofschoon de middelen nog altijd beperkt zijn, deed de directeur voetbalzaken dit naar behoren. Onder het mom van doorselecteren zijn overbodige spelers van de loonlijst geschrapt en talentvolle jeugdspelers vastgelegd. Daarbij komt dat met doelman Boy Waterman, routinier Jan-Paul Saeijs, aanvallende middenvelder Youssouf Hersi en spits Rydell Poepon goed doordachte versterkingen in huis zijn gehaald.
Het positivisme uit de Achterhoek staat in schril contrast met de penarie waarin concurrenten als ADO Den Haag, Excelsior, VVV-Venlo en Willem II zich bevinden. De economische crisis maakt dat clubs simpelweg de financiën ontberen om hun selectie te voorzien van aanwinsten. Dit valt niet in de laatste plaats de spelers aan te rekenen, aangezien zij nog altijd op een roze wolk leven. Ondanks de recessie durven middelmatige voetballers exorbitant hoge salarissen te eisen. Schaamteloos!
De zorgen bij de overige degradatiekandidaten maken dat De Graafschap in een luxepositie verkeerd. De promovendus ligt op koers om het grote doel - structureel acteren op het hoogste niveau - te verwezenlijken. Vol vertrouwen durf ik dan ook te beweren dat de Superboeren dit seizoen direct lijfsbehoud afdwingen. (ROEL TOMASSEN, clubreporter De Graafschap)
