Mensen maken een club. Bestuurders, trainers, spelers, sponsors, supporters. Met z'n allen, als één geheel. Tijd voor een menselijke terugblik door supportersogen. De hoofdrolspelers in een seizoen vol ontbindingsverschijnselen.
Trond Sollied - 'Father forgive them, they don't know what they are doing.' Hollywood schijnt de rechten op deze uitspraak gekocht te hebben. Het immer zwijgende Noorse mysterie verdween met een daverende knal. Voor de ene helft van de supporters de held die de beker won, voor de andere helft de man onder wie het sportieve verval intrad. De breuk was onvermijdelijk. De beker onvergetelijk. Net als deze majestueuze trap na.
Michael Dingsdag - Verpersoonlijking van de defensieve chaos en mentale kortsluiting. Van aanvoerder tot bankzitter. Verdedigende ingrepen waren net zo overtuigend als de manier waarop hij een blikje naar het hoofd van een journalist smeet. Mis. Verlaat - net als veel collega's- roemloos het toneel.
Jan de Jonge - Arme Jan. Zijn supportershart dreef hem naar de trainersstoel, maar die paste geen moment. Verloor zijn goede humeur en zijn carrièreperspectief. De sportieve malaise maakte een clichéspuwende chagrijn van de vriendelijke brombeer. Jan verloor volledig de regie en ging gebukt onder de malaise. Een kliekje gezaghebbende spelers mobiliseerde het verzet. Na de Schande van Venlo restte niets anders dan de pijnlijke aftocht.
Daryl Janmaat - Samen met de stadionlampen één van de spaarzame lichtpuntjes in dit duistere seizoen. Verdedigend en offensief een waardevolle speler, die zijn belofte aan het inlossen is. Had aanvankelijk veel domme kaarten nodig -uit onmacht- maar lijkt die tijd achter zich te hebben gelaten. Steunpilaar voor volgend seizoen.
Jan Everse - Jan kwam, zag, en maakte iedereen aan het lachen. Toonde zich met zijn gortdroge humor een ideale frisse wind in het depressieve Heerenveen. Kreeg één opdracht: handhaving. Die volbracht hij verrassend eenvoudig. Durfde met harde hand te regeren. Zal toch vooral worden herinnerd om zijn gortdroge, cynische teksten. De top vijf:
1. 'Geen probleem. Als je hem maar niet voor je ogen doet.' Op de vraag van Wojciechowski of hij een rouwband mag dragen.
2. 'We hoeven niet meer te trainen op verdedigen, dat wordt toch niks meer. Wij gaan trainen op aanvallen.' Everse licht zijn strijdplan toe.
3. 'Ik heb af en toe een pilletje onder mijn tong gelegd. Het is nog geen Barcelona.' Na de geflatteerde 4-1 zege op NEC.
4. 'Popov heeft 24 interlands gespeeld, maar niet voor Brazilië hè. Ik zet hem op de tribune, anders kom ik toch steeds in de verleiding hem in te laten vallen.' Everse spaart verdediger Popov niet.
5. 'Ik kreeg net een sms-je van het Nederlands slaapcentrum en die hebben honderdduizend dvd's van deze wedstrijd besteld.' Na de doelpuntloze breiwedstrijd tegen NAC.
Igor Djuric - Staat symbool voor het technische wanbeleid. Servische reus die afgelopen zomer werd binnengehaald. Lijkt een niet gescoute 'DVD-aankoop'. Hij kwam namelijk al lange tijd niet meer in actie voor zijn vorige club, en die lijn zette hij voort. Speelde één duel in het eerste elftal. Daarna lieten drie trainers hem volledig links liggen. Hobbelt nu, met zijn riante non-EU-salaris, mee in het tweede elftal. Daar is hij een dromerige, zwakke schakel.
Gerald Sibon - Geraldinho. Fenomeen en cultheld. Kwam als uitgerangeerde, werkloze voetballer meetrainen onder z'n maatje Verbeek, en groeide uit tot de held van de bekerfinale. Zijn fabelachtige techniek en inzicht laten hem nooit in de steek, maar hij had dit seizoen moeite om het allemaal bij te benen. Tot hij na de winterstop ineens aan de lopende band ging scoren. Nu moet hij weg. Te oud. Kreeg tijdens zijn laatste optreden, in De Kuip, een respectvolle ovatie van het hele stadion. Tige tank, Gerald. Het ga je goed en kom nog eens terug.
Yme Kuiper - Hoort bij het interieur van de directiekamer, maar verpieterde toen hij ineens tot roerganger en spreekbuis werd gepromoveerd. Kwam het afgelopen jaar over als iemand die de regie kwijt was en de boodschap niet kon verkopen. Is medeverantwoordelijk voor de stortvloed aan dure miskopen en het trainersdebacle. Werd onlangs genadeloos opzij geschoven door de Raad van Commissarissen. Het is de vraag of hij nu bereid is terug te gaan naar de achtergrond. Waar hij overigens uitstekend werk verrichtte, in het verleden.
De nieuwe voorzitter - Twee maanden nadat de driekoppige directie opzij werd geschoven, plaatste de Raad van Commissarissen een advertentie in de landelijke dagbladen. Voorzitter gezocht. U moet leidinggevende capaciteiten bezitten, een ex-voetballer zijn, het Fries volkslied mee kunnen zingen, van Beerenburg houden en, het allerbelangrijkste, veel affiniteit met sc Heerenveen hebben. Kortom: iemand zijn die de club zonder een advertentie nóóit zou vinden.
Riemer van der Velde - 'Het is bij Heerenveen geen ik maar wij. Zo functioneert het bij de club. Het saamhorigheidsgevoel maakt Heerenveen tot wat het is.' Zo sprak de voorzitter ooit. Zag dit seizoen zijn speeltje afglijden tot een bedenkelijk niveau. Vertrok, en vatte zijn onvrede samen in een boze afscheidsbrief.
Heerenveen staat aan de vooravond van een cruciale zomer. Om Ron Jans straks niet te laten verdrinken in het moeras, zijn spijkers met koppen noodzakelijk. De top van de organisatie moet goed en gedegen in elkaar steken, anders kan er op de werkvloer nooit rust zijn. De nieuwe voorzitter móet een schot in de roos zijn.
Na het lezen van de voorzittersadvertentie weet ik wel iemand. In elk geval als tijdelijke kapitein - op weg naar rustig vaarwater. Hij heeft best wel affiniteit met de club en heet Riemer van der Velde. Want 'ik' moet in Heerenveen weer 'wij' worden. En snel een beetje. (HIELKE BIEMOND, clubreporter sc Heerenveen)
