Na al het feesten en bier zuipen van de voorbije weken, wat ons 'boerenpummels' overigens wel is toevertrouwd, is het nu weer business as usual in de Achterhoek. Gelukkig maar, want andermaal wacht de Eredivisie op De Graafschap. Ditmaal zijn wij vastbesloten om geen modderfiguur te slaan!
Maar helaas doemt er een hinderpaal op die een blijvend verblijf op het hoogste niveau dreigt te verzieken. De Graafschap mag dan wel met twee vingers in de neus kampioen van de Jupiler League zijn geworden, het seizoen toonde bovenal aan dat de selectie bij lange na niet eredivisiewaardig is. Zelfs een leek zal beamen dat De Graafschap met dit spelersmateriaal degradatiekandidaat nummer één is.
Leen Looyen, onze directeur voetbalzaken, wacht de komende maanden dan ook een hels karwei. Het op poten zetten van een representatief eredivisie-elftal zal zonder meer de nodige voeten in aarde hebben. Hoog tijd om Looyen een helpende hand toe te reiken. Tijd om de hoofdrolspelers bij De Graafschap eens kritisch onder de loep te nemen.
Joost Terol: Op voorhand stond ik nogal sceptisch tegenover zijn komst. Terol...was dat niet die reservegoalie van FC Utrecht, nota bene achter grabbelaar Franck Grandel? Inderdaad, maar de goalie kent niettemin een prima debuutseizoen bij De Graafschap. Een betrouwbare sluitpost.
Muslu Nalbantoglu: Rechtsback werd gebombardeerd tot aanvoerder, waarschijnlijk tot zijn eigen verbazing. 'Knuffelturk' is namelijk allerminst een leiderstype. Verdedigend nauwelijks in de problemen gekomen, maar aan de bal is het allemaal erg mager. Volgend seizoen nuttig als een terriër die zich vastbijt in buitenspelers.
Jordy Buijs: Nonchalant ogende centrale verdediger fungeerde als slot op de deur. Eeuwig zonde, want Buijs heeft veel meer in zijn mars. Hij beschikt over inzicht, duelkracht en een puntgave tweebenige traptechniek. Zou als controlerende middenvelder wellicht nog beter tot zijn recht komen. Hoe dan ook, contract zo spoedig mogelijk openbreken!
Vito Wormgoor: FC Utrecht-huurling was lange tijd de kwetsbare schakel. Mandekker oogde onrustig, stond positioneel dikwijls slecht en was opbouwend een drama. Wormgoor revancheerde zich na de winterstop volledig. Daarom verstandig dat hem een tweejarig contract is voorgeschoteld, hoewel de komst van een ervaren verdediger een must blijft.
Purrel Fränkel: Linkervleugelverdediger draait een keurig seizoen. Kan in de Jupiler League naar hartelust zijn aanvalsdrang tentoonspreiden. Toch laat dit niet onverlet dat Fränkel in verdedigend opzicht steken laat vallen. Is bovendien niet meer de jongste.
Rogier Meijer: Clubicoon moet absoluut behouden blijven voor De Graafschap. Modelprof laat zien dat clubliefde gelukkig nog bestaat. Een echte Superboer, die in tegenstelling tot vele overbetaalde 'vedettes' nooit zanikt, maar de mouwen opstroopt en d'ran gaat. Deze bikkel weet heel goed wat zijn sterktes en zwaktes zijn. Meijer heeft slechts één probleem: het is voetballend van een bedenkelijk niveau.
Joep van den Ouweland: Meevoetballer moet handen dichtknijpen dat hij bij De Graafschap heeft mogen spelen. Had het ooit te hoog in zijn bol en wilde de stap 'hogerop' naar Willem II maken. Nu onze Brabantse gangmaker terecht geen nieuw contractvoorstel heeft ontvangen mag hij alsnog die droom gaan najagen.
Peter Jungschläger: Ondergewaardeerde kracht in het elftal van De Graafschap. Jungschläger is een echte box-to-box speler. Hij beschikt over een enorm loopvermogen, voetballend inzicht en kan ook nog eens doelpunten maken. Zou een basisplek verdienen, maar zijn multifunctionaliteit lijkt hem op te breken.
Yuri Rose: Schijnt een belangrijke rol in de groep te spelen. Rose gaat voorop in de strijd, pikt zijn doelpunten mee en heeft ons teruggebracht naar het hoogste niveau. Gezien zijn carrière blijft de vraag in hoeverre het 'broertje van Tattoo Bob' van meerwaarde zal zijn in de Eredivisie.
Steve de Ridder: Belgische dribbelaar kent een uitstekend seizoen. Lefgozer wist een basisplek te veroveren en is wekelijks één van de uitblinkers. De Ridder is snel, balvaardig en krijgt daarbij steeds meer overzicht in zijn spel. Moet als aanvaller wel efficiënter en beslissender worden.
Hugo Bargas: Balvaste Argentijn is de topscorer van De Graafschap. 'Heilige Hugo' bewijst uit het niets toe te kunnen slaan. Niettemin is linkspoot ook flegmatiek en zelfzuchtig. AZ lonkt naar zijn diensten, maar als Bargas verstandig is blijft hij voorlopig De Graafschap trouw.
Berry Powel: Het fenomeen keerde op huurbasis terug en laat zien voor De Graafschap een absolute versterking te zijn. Vooral de laatste weken speelt de goaltjesdief ijzersterk. Powel heeft het vermogen uit het niets beslissend te kunnen zijn. Hopelijk is hij ook komend seizoen op De Vijverberg te bewonderen.
Darije Kalezic: Alleen al het feit dat De Graafschap met de titel aan de haal is gegaan, maakt dat Kalezic naar behoren heeft gepresteerd. Daarbij komt dat de oefenmeester zich bescheiden opstelt en loyaal is aan de club. Desondanks ben ik absoluut geen fan van de trainer Kalezic. Mijn inziens is het een laffe coach, die enkel anticipeert op de tegenstander en niet uitgaat van eigen kracht. Echter, in de Eredivisie valt niet uit te sluiten dat deze speelstijl een garantie is voor overleving. Toch is het maar de vraag of zijn aanpak ook op de lange termijn succes zal waarborgen.
Kortom, er is werk aan de winkel! Godzijdank lijkt Looyen dit dondersgoed te beseffen. De directeur voetbalzaken is volop bezig De Graafschap klaar te stomen voor de Eredivisie. Het devies is doorselecteren. Enkel spelers met toegevoegde waarde mogen blijven, de rest dient het veld te ruimen.
Wat betreft het aanblijven van Kalezic dient deze duidelijkheid er eveneens te komen. Ofwel spreek het vertrouwen in hem uit door met een meerjarig contractvoorstel op de proppen te komen, ofwel bedank hem voor bewezen diensten. Bedenk dan wel dat een geschikte opvolger, een type Gertjan Verbeek, niet voor het oprapen ligt. (ROEL TOMASSEN, clubreporter De Graafschap)
