Het mes in de rug van De Jonge

LEZERSBIJDRAGE  Er heerst totale anarchie bij sc Heerenveen. Zowel op als buiten het veld vinden beschamende taferelen plaats. De directie is de regie kwijt en moest toezien hoe Jan de Jonge door een rebelse spelersgroep werd geliquideerd. Een ooggetuigenverslag van een bizarre week in het spoor van Heerenveen.

ADO - Heerenveen. Schreeuwend staat Jan de Jonge langs de kant van het veld. Waarom weet niemand. De rode kaart voor Daryl Janmaat is oliedom, maar volkomen terecht. Op de tribune ziet De Jonge met de handen voor de ogen het noodlot aan. Op onverklaarbare wijze wint ADO. De degradatiezone komt angstig dichtbij.

Verbijsterd stap ik het stadion van Den Haag uit. Er spookt een liedje door mijn hoofd, ooit gezongen door The Beatles.

Yesterday
All my troubles seemed so far away
Now it looks as though they're here to stay
Oh, I believe
In yesterday

VVV - Heerenveen. De spelersbus arriveert bij De Koel. Jan de Jonge stapt uit. In een houding die zijn gemoedstoestand verraadt. Schouders hoog opgetrokken, hoofd naar beneden gebogen, kin in de kraag van de jas en een gebeitelde frons op zijn voorhoofd. Ik raak met hem aan de praat en schrik.

De man die altijd fel en strijdbaar was, ondanks alle tegenslag, is nu gebroken. Hij oogt volkomen uit het veld geslagen en mompelt wat over de wet van Murphy. Bemoedigend slaan we hem op de schouder. 'Sterkte, Jan.' Hij loopt weg en vervolgt zijn lijdensweg.

Ook de spelers maken een buitengewoon gelaten indruk. Al lijkt het meer op nonchalance. Het besef dat hun club in grote problemen zit, lijkt niet geheel doorgedrongen. Dit blijkt wel als de wedstrijd in de karakteristieke Koel begint. Vijftien minuten gespeeld, 3-0. Woede en verbijstering mengen zich in het uitvak. Als het eindsignaal nadert, staart iedereen wezenloos voor zich uit.

De terugreis uit Venlo is bar en boos. Sneeuwjachten maken het zicht op de A67 haast onmogelijk. Ik concentreer me op de weg en heb weer hetzelfde liedje in mijn hoofd.

Suddenly
I'm not half the man I used to be
There's a shadow hanging over me
Ooh yesterday
Came suddenly

Een halve dag later steekt de spelersgroep een mes in de rug van De Jonge. Een laffe daad. 'Het klikte niet optimaal', verkondigt aanvoerder Breuer met uitgestreken gezicht. Dat wordt doodleuk als excuus aangedragen voor de passieloze wanvertoning in Venlo.

Jan de Jonge stopte zijn hele ziel en zaligheid in de club, maar flopte. Een clubman als hij had een betere spelersgroep verdiend. Een groep die tot de laatste snik vecht voor de club, in plaats van rebelleert tegen de trainer.

De problemen liggen dieper. Jan de Jonge bleek geen oplossing, maar was ook niet het probleem. Er is een schrijnend gebrek aan leiderschap. De directie bevat capabele mensen voor op de achtergrond, maar geen leider. Op de bank zat geen leider en zit momenteel niemand. Op het veld staat te weinig kwaliteit, en al helemaal geen leider. Gevolg: een zwalkende club.

Er moeten nu spijkers met koppen worden geslagen, voor het te laat is. De nieuwe trainer moet snel een eenheid maken van deze verdeelde en met rotte plekken kampende spelersgroep. Op bestuurlijk niveau is momenteel rust geboden, maar zijn voor de langere termijn veranderingen noodzakelijk.

Terwijl ik dit schrijf, denk ik weer aan The Beatles.

Yesterday
Love was such an easy game to play
Now I need a place to hide away
Oh, I believe
In yesterday.

(HIELKE BIEMOND, clubreporter sc Heerenveen)