'Brian Vandenbussche (nr.25) was de absolute uitblinker.' FOTO REUTERS
[LEZERSBIJDRAGE] De Duitse pers sprak vooraf, met enig gevoel voor overdrijving, van een 'horrorfilm'. Een Europees duel tussen de nummer achttien tegen de nummer zestien. Hertha BSC tegen sc Heerenveen. De lamme tegen de blinde. Maar het werd geen horrorfilm, allesbehalve dat. Het werd een thriller met een happy end.
Voorafgaand aan de wedstrijd zijn er medesupporters die zonder blikken of blozen over een overwinning praten. Ik verklaar ze voor gek, of toch tenminste voor niet meer nuchter. In een seizoen vol tegenslagen slaat de zwartgalligheid vroeg of laat toe. Dat geldt overigens in veel extremere zin voor Hertha BSC. De supporters van die club hingen onlangs een spandoek op voor hun 'helden'. De tekst: 'Als jullie degraderen, slaan we jullie dood!'
Bij het betreden van het imposante en zeer fraai Olympisch stadion is er fouillering. De schoenen moeten uit. Supporters blijken geen terroristen te zijn, al worden ze wel zo behandeld. Op een zweetlucht na vinden de dienstdoende stewards niets noemenswaardigs. De steward knijpt drie keer hard in mijn pakje drinken. Hij knikt. Het pakje is als door een wonder niet ontploft, dus mag mee.
In de eerste helft scoort Heerenveen. Het riante uitvak is even te klein voor de bijna duizend meegereisde supporters. De ontlading bij de spelers is groot. Dit is sportieve doping. De Heerenveenliederen galmen door het angstvallig lege en stille stadion.
De wedstrijd lijkt onze kant op te vallen. Hertha BSC probeert wel, maar is onmachtig. Heerenveen schiet keihard op de paal. De tweede helft duurt ellendig lang. Een kwartier voor tijd wordt Janmaat met rood naar de kant gestuurd. Totale woede en ontreddering maakt zich meester van trainer De Jonge en van de supporters. Dit kost ons de kop, dat weet iedereen.
Maar de spelers vechten als leeuwen. Ze geven meer dan honderd procent en houden stand. De vijf minuten blessuretijd lijken er vijftig. Hertha krijgt nog één laatste kans. Een vrije trap. Iedereen houdt de adem in. Maar de schutter mist. Het complete uitvak juicht alsof er nogmaals is gescoord. Dan volgt het eindsignaal.
Uitblinker Vandenbussche is als eerste bij het vak. De ontlading gutst er uit. Alle supporters rennen nu naar de voorkant van het vak, waar de spelers aan komen sprinten. Ze schreeuwen en ballen hun vuisten. Shirts verdwijnen in het publiek. De prettig gestoorde Popov tilt van gekkigheid teammanager Heida de lucht in. Iedereen juicht en schreeuwt. Dit is precies wat het zwalkende Heerenveen nodig heeft.
Het Olympisch stadion in Berlijn is getuige geweest van veel memorabele sportmomenten. Bijvoorbeeld de kopstoot van Zidane en het wereldrecord van Bolt. Nu is daar dus Hertha - Heerenveen aan toegevoegd. Daar is iedereen het wel over eens. In Heerenveen dan. (HIELKE BIEMOND, clubreporter SC Heerenveen)
