Rauwe realiteit van Heerenveen in Riga

[LEZERSBIJDRAGE] Stortregen, een snijdend koude wind, vrijwel lege tribunes en een bedroevend slechte wedstrijd. Welkom in Letland, in de krochten van het Europese clubvoetbal. FK Ventspils tegen sc Heerenveen. Een verre trip naar de rauwe realiteit.

Ik stap op Riga Airport uit het vliegtuig. Niet in Ventspils, want daar is geen Europa-waardig stadion en dus geen wedstrijd. De avondkou valt over de Letse hoofdstad. Precies als ik het oude, rommelige Skonto-stadion binnenkom, begint de training van Heerenveen.

Opvallender dan de activiteit op het veld is het aantal tribunes: drieëneenhalf . De ontbrekende helft is de muur van een grote hal, alwaar in 2003 het Eurovisie Songfestival plaatsvond. Letten vinden zingen leuker dan voetbal. Ik begrijp nu ook waarom.

Wedstrijddag. Het compacte oude centrum van Riga is een fraaie verzameling historische bouwwerken. Ik kom vier mannen in trainingspak tegen: de technische staf. Trainer Jan de Jonge is nuchter als altijd, maar lijkt nog niet helemaal zeker van zijn zaak.

Ik vraag De Jonge of het wat gaat worden. ,,Dat kan ik je vannacht om twaalf uur vertellen.'' Het zou toch wel mooi zijn, een Europese uitoverwinning. ,,Zeker. We werken keihard.  Maar voetbal is geen wiskunde.' Het gaat in elk geval de goede kant op met Heerenveen, zeg ik. ,,Ja, eerst maar eens zien vast te houden.''

En weg is De Jonge, die dit bezoek in Riga niet als vakantie zal ervaren.

Rond het middaguur begint het te regenen. Voor veel supporters een legitiem excuus om de gezelligheid van de kroeg op te zoeken. De anekdotes vullen de ruimte. ,,Weet je nog, toen in Boekarest?'' ,,Weet je nog, toen in Zagreb?'' Over een paar jaar zal het 'Weet je nog, toen in Riga?' klinken. Zo schrijft historie zichzelf.

Drie kwartier voor de wedstrijd zijn er slechts enkele tientallen supporters van Ventspils rondom het stadion. Een voorbode, want vol zouden de tribunes niet bepaald worden. De security van Heerenveen had daags ervoor bij de tegenstander geïnformeerd op hoeveel thuissupporters men kon rekenen. ,,Tussen de driehonderd en zevenduizend,'' was het antwoord. Het bleek een juiste schatting.

In een troosteloze ambiance ontvouwt zich een al even miserabele wedstrijd. Ventspils blijkt een lastig te bespelen ploeg. Maar nog meer dan met de tegenpartij worstelt Heerenveen met zichzelf. Het spel is traag, slordig en voorspelbaar. De beste kansen zijn voor de Letten. Om twaalf uur 's nachts beëindigt de scheidsrechter het doelpuntloze treurspel. Negentig minuten te laat.

Iedereen die z'n club in Europees verband achterna reist weet het: wees niet te afhankelijk van het voetbal. Dan is de kans op succes het grootst. (HIELKE BIEMOND, clubreporter sc Heerenveen)