Papadopulos doet aan Beatrix denken

[LEZERSBIJDRAGE] Het zijn twee zaken die niet losstaan van elkaar: Michal Papadopulos is gaan scoren, en Heerenveen gaan winnen. De scoringsdrift van de Tsjech is een tastbaar resultaat van het trainerschap van Jan de Jonge. De ex-spits en de spits vielen elkaar gelukzalig in de armen na een bevrijdend doelpunt in De Galgenwaard.

Michal Papadopulos is een ontwapende persoonlijkheid. Je hebt spitsen die na een doelpunt niet juichen, maar weglopen alsof er niets bijzonders is gebeurd. Zo niet Papadopulos. Met een haast kinderlijke blijdschap viert hij goals en overwinningen. Hij was matchwinner tegen ADO Den Haag en kreeg voor die gelegenheid een bos bloemen. In zijn ereronde deed hij nog het meest aan koningin Beatrix denken. Met een boeket in de hand zwaaide hij onophoudelijk en breeduit lachend naar het publiek.

Jan de Jonge kiest voor Papadopulos en verwijst daarmee Sibon naar de reservebank. Deze keuze werpt zijn vruchten af. Maar laat één ding duidelijk zijn: Papadopulos is een afmaker. Vooral met het hoofd is hij ijzersterk. Echter, hij is een spits die een goede aanvoer nodig heeft. Een goed draaiend elftal dat hem kan bedienen. En daarin boekt Heerenveen progressie. Zij het met meer schommelingen dan een gemiddelde beurskoers.

Om in beurstermen te blijven: de stemming was somber in De Galgenwaard. De Europacupkater -een Duitse nederlaag tegen Hertha BSC- was hier debet aan. Het bezoeken van FC Utrecht - sc Heerenveen voelde vooraf dan ook bijna als zelfkastijding. Een vorm van masochisme. En dat tegen betaling.

Het leuke aan vaak verliezen is dat de overwinningen extra zoet smaken. Zeker als het onverwachte bonuspunten betreft. Met leuk, fris voetbal won Heerenveen verdiend van Utrecht: 2-3. Dankzij de ontketende Papadopulos kan Heerenveen zich weer verdedigende slippertjes permitteren. Dat geeft lucht en zorgt voor een sprong op de ranglijst.

Het is echter niet alleen maar hosanna. Zowel fysiek als mentaal is de conditie nog niet in orde. Goede en dramatische wedstrijden wisselen elkaar af. En tijdens wedstrijden zakt de concentratie aan het einde vaak volledig weg. Dat zorgt voor hoofdpijn bij trainer De Jonge en stemmingswisselingen onder de supporters. Dit seizoen is vooralsnog een bizarre mengeling van vreugde en verdriet. Het lijkt het leven zelf wel. (HIELKE BIEMOND, clubreporter Heerenveen).