Willem van Hanegem
Ajax had het gevoel uit de wedstrijd tegen City mee moeten nemen. Daar was niets van over.Willem van Hanegem
Op zaterdagavond ben ik naar Venlo gereden om de wedstrijd VVV-NAC te kunnen zien. Dat had ik beloofd aan Hai Berden, de voorzitter van VVV. Ik wilde eigenlijk een keer naar een wedstrijd van trainer John Karelse kijken. Maar die werd vorige week plotseling ontslagen.
De mensen bij NAC zullen daar hun redenen voor hebben gehad, maar die hebben ze in hun persconferentie nooit goed kunnen uitleggen. Wat een vertoning was dat zeg, die drie mannetjes achter een tafeltje. Maar NAC won zaterdag ineens wel met 1-4 van VVV.
Was dat dankzij het vertrek van de trainer? Nee, dankzij de ongelooflijk slappe instelling van VVV. Ik hoopte op een degradatiewedstrijd, die kunnen soms best leuk zijn. Maar het werd slappe hap.
Eigenlijk was dat een dag later ook zo. Ik zat in de Kuip bij Feyenoord - Ajax. Een groter verschil dan tussen die twee wedstrijden is eigenlijk niet mogelijk, onderkant en bovenkant van de Eredivisie, maar toch zag ik parallellen.
Te weinig duels om de bal, klassieke duels om de bal, zonder overtredingen het uiterste geven om die bal te krijgen, te houden of te passen. Dat gebrek zag ik zowel in Venlo als in Rotterdam. De Kuip was, vooral in de tweede helft, hele periodes muisstil.
Dat is eigenaardig bij zo'n wedstrijd. Er gebeurde van alles op het veld, allerlei leuke dingen en misverstanden, maar er was weinig strijd op niveau. De Kuip werd er stil van, het publiek raakte teleurgesteld. Ajax was naar mijn idee met de verkeerde houding naar Rotterdam gekomen. Ze hadden hun gevoel uit de wedstrijd tegen Manchester City mee moeten nemen.
Daar was niets van over. Ik zag een angstig Ajax, vooral bezig met de bal op de eigen helft. Feyenoord begon aardig. Ik genoot van Boëtius, een konijn uit de hoge hoed van Ronald Koeman. Het lijkt wel of Koeman het er om doet.
De mensen verwachten zulke dingen van hem en dus komt hij ermee in zo'n grote wedstrijd. Grappig is dat. Het debuut van die jongen pakte goed uit en ik hoop dat hij nog heel lang zichzelf blijft. Onbezonnen, onbevangen, heerlijk om naar te kijken en dan nog scoren ook. Dat vergeet hij nooit meer en ik ook niet.
Voor het overige was het matig waar ik naar zat te kijken. Ik vond de wedstrijd in evenwicht toen Feyenoord voetballend Ajax probeerde te bestrijden. Dat gebeurde voor rust vooral. Na rust kwam er verkeerde agressie in de ploeg en daar bereik je tegen Ajax niks mee.
Met name Immers en helaas ook Clasie leken gefrustreerd. Uit een rare overtreding van Immers ontstond de 1-2 voor Ajax, daar was niets op af te dingen. Feyenoord had gewoon moeten blijven voetballen, daarin waren ze zeker niet de mindere van Ajax.
In het slot deed het me goed dat Pellè het verschil maakte. Hij is toch in alle opzichten een professional, ingehuurd om het verschil te maken en hij doet het nog ook. Zijn goal was formidabel en even daarna had hij pech met zijn kopbal. Verder dan 2-2 kwamen ze niet, Ajax en Feyenoord.
Voor Ajax zal het als winst voelen, ze hadden immers een zware wedstrijd tegen City in de benen. Ik gun ze dat puntje best, ze hebben het Nederlandse voetbal een grote dienst bewezen in de Champions League.
Voor Feyenoord vind ik het punt te weinig. Ze hebben niet voldoende geloofd in hun eigen mogelijkheden. Jammer is dat. Een voetballend Feyenoord was te veel geweest voor Ajax, zeker weten.