Op idiote wijze sprong hij bovenop de voet van Roland Alberg, die zich heel gelukkig mocht prijzen dat hij niet alles afscheurde. Hoewel scheidsrechter Wiedemeier er vlak bij stond, bestrafte hij de overtreding slechts met geel, terwijl hier absoluut een rode kaart op zijn plaats was geweest.
Vol verwachting nam ik afgelopen zondag om 19.00 uur plaats voor de tv om nog eens goed naar alle voetbalsamenvattingen te kijken. Hoewel ik die middag het meeste al op Eredivisie Live had gezien, is het toch altijd lekker om dezelfde wedstrijden nog eens in vogelvlucht te bekijken. Bij de meeste samenvattingen werd ik dan ook niet verrast, maar bij PSV - Excelsior miste ik een cruciaal moment. Op de stand 4-1 voor PSV maakte Ola Toivonen namelijk een voor hem inmiddels karakteristieke overtreding. Op idiote wijze sprong hij bovenop de voet van Roland Alberg, die zich heel gelukkig mocht prijzen dat hij niet alles afscheurde. Hoewel scheidsrechter Wiedemeier er vlak bij stond, bestrafte hij de overtreding slechts met geel, terwijl hier absoluut een rode kaart op zijn plaats was geweest.
Waarschijnlijk heeft de beeldbandredacteur van Studio Sport het moment niet eens met opzet weggelaten, maar liet hij in alle haast (PSV - Excelsior begon pas om 16.30 uur) Toivonen's overtreding en daarmee ook de beeldvorming van de Zweed sneuvelen. Aangezien andere media het moment eveneens onbesproken lieten, leek Toivonen een onberispelijke wedstrijd te hebben gespeeld. Als wij er gisteravond in Voetbal International niets over hadden gezegd, was het voor de meeste mensen helemaal niet gebeurd.
Zo simpel werkt beeldvorming dus. Laat de uitgelaten sprong van Oussama Assaidi in de armen van Ron Jans weg en stop alleen de wissel van de jonge Marokkaan in de samenvatting en voor het grote publiek is het ongetwijfeld hommeles tussen die twee.
Belangrijker is echter de vraag wat Toivonen bezielt om in zo'n onbeduidende wedstrijd een dergelijke overtreding te maken? Zeker nu hij bij PSV volledig zijn zin heeft gekregen. Na zijn eerdere misdragingen vorig seizoen tegenover Nemanja Gudelj en Jan Vertonghen lijkt de Zweed dus niets te hebben bijgeleerd. Wil hij misschien toch nog weg? Al zal men in Eindhoven ongetwijfeld zeggen dat dit weer een kwestie van zoeken is. Dat Toivonen juist altijd voorop gaat in de strijd. En zo blijft de discussie eeuwig op gang.
Hugo Borst merkte afgelopen zaterdag in deze krant terecht op dat alles in het leven een herhaling is, maar dat de cyclus in de voetbalwereld wel heel erg kort is. Dus blijf je maar duiden.
Is Jasper Cillessen nu door Ajax gehaald voor de toekomst of is het een motie van wantrouwen tegen Kenneth Vermeer. Krijgen we binnenkort misschien een herhaling van het 'Menzo-moment' tegen Auxerre en een vervroegde overname van de doelman die in de verte het nodige weg heeft van Edwin van der Sar?
Als het maar vaak genoeg geroepen wordt, komt er ongetwijfeld een beweging op gang. Eens kijken hoe sterk Vermeer dan is. Misschien moet hij eens praten met zijn ploeggenoot Theo Janssen. Die lijkt schijt aan de hele wereld te hebben. 'De mensen moeten zelf maar weten wat ze van me vinden', riep hij zaterdag in de Telegraaf.
Dat geldt waarschijnlijk ook voor Bert van Marwijk, die na het wegvallen van Nigel de Jong en Rafael van der Vaart alsnog een beroep op Janssen deed, maar te horen kreeg dat diens knie rust nodig had. Benieuwd of het nog goed komt tussen die twee.
Theo is heerlijk onnavolgbaar. Zo omschrijft hij zichzelf als iemand die niet veel energie in contacten steekt, maar als jochie weigerde hij ooit naar Ajax te gaan, omdat hij dan geen tijd voor zijn vrienden had. Van vetpercentages trekt de winnaar van de gouden schoen zich weinig aan. 'Als een speler zich maar goed voelt.'
Ook het beeld van de rokende en drinkende Theo klopt totaal niet. Dat Janssen dit seizoen op zijn nieuwe positie ogenschijnlijk veel minder dominant speelt dan bij FC Twente heeft waarschijnlijk ook maar een reden.
Hij wordt stelselmatig uit de samenvatting geknipt. Kan niet anders.
