Makers Familiediner: Ajax mag altijd bellen
Fotobewerking van de Echte Boter-reclame met Johan Cruijff (links) en Louis van Gaal aan tafel. FOTOMONTAGE AD
'Met Echte Boter krijg je ze weer aan tafel', luidde de befaamde reclameslogan van een paar jaar geleden. Bert van Leeuwen gebruikt er meerdere gangen voor, maar krijgt voor zijn veelbekeken tv-programma Het Familiediner wel familieleden aan tafel die vaak jaren niet met elkaar spraken.
Hoe zou de EO-presentator en Ajax-fan de problemen bij zijn favoriete club met de tegenstelling tussen het kamp-Cruijff en het kamp-Van Gaal oplossen?
Voetbalbloedband
'Er zit een verschil tussen de conflicten die ik in mijn werk tegenkom en het geruzie bij Ajax. De mensen die ik bij elkaar probeer te brengen hebben een bloedband, ze zijn familieleden. Hoewel, de hoofdrolspelers bij Ajax delen natuurlijk een voetbalbloedband', zegt hij in AD Sportwereld
Mediator
Van Leeuwen volgde een opleiding tot mediator (bemiddelaar) om zijn kijkcijferhit te kunnen presenteren. 'Ajax mag me altijd bellen. Ik zou vooral willen proeven of er een echte wil is om eruit te komen, zonder verborgen agenda. Is die wil er oprecht, dan gaat het waarschijnlijk wel lukken.'
Hakken
'Ik zie bij Ajax genoeg zaken die ik ook in de familieconflicten tegenkom. Een samenraapsel van misvattingen, woorden die over en weer verdraaid en verkeerd begrepen worden. Ooit is er kennelijk iets voorgevallen, daarna hebben beide partijen de hakken in het zand gezet en komt het op hun eergevoel aan.'
Kampen
'Maar wat mensen vaak ook moeilijk vinden: verloochen ik mezelf niet naar mijn achterban als ik nu een slag maak om een oplossing te vinden. Dat zie je hier duidelijk terug, nu iedereen in een bepaald kamp lijkt te zitten.'
Eerlijk gesprek
'Bij onze opnames gaan de camera's op een gegeven moment uit en praat ik nog een tijdje door met de herenigde familieleden. Dan bieden we ze aan om met een professionele mediator door te gaan. Dat zou ik bij Ajax nu wel graag willen zijn. Een eerlijk gesprek tussen alle betrokkenen, met de deuren dicht.' (Jeroen Schmale)