Sjoerd Mossou.
Johan zelf betoogt steeds dat de uitwerking van zijn beleid pas over een jaar of vijf zichtbaar zal zijn. De gezworen Cruijffiaan vindt dat heel logisch en verstandig, de scepticus vindt dat laf en armoedig. En wat te doen met het eerstvolgende supertalent dat doorbreekt bij Ajax? Is dat automatisch een geesteskind van Cruijff, of wordt een supertalent gewoon eens in de zoveel jaar geboren?
Het meest vernederende aan woensdagavond was dat anderhalve zinnetje van José Mourinho, na afloop van Ajax-Real Madrid. Hij zei het quasi-achteloos, in de perszaal van de Arena: 'Ajax heeft goed partij geboden, vond ik, en ze speelden een stuk compacter dan de vorige paar keer.'
Welja.
Je kunt zoiets afdoen als beleefd, obligaat trainersgebabbel, maar het punt is: daar is Mourinho veel te intelligent voor. Dit was overduidelijk. Hij deed het erom.
Mourinho die Ajax complimenteert omdat ze zo lekker 'compact' gespeeld hebben, kort na een ontluisterende veegpartij. Je kunt er weinig anders van maken dan een steek onder water, recht in de rug van Johan Cruijff vooral, Mourinho's gezworen vijand. 'Zo Johan', bedoelde José eigenlijk te zeggen. 'Dat ging lekker hè, met dat Hollandse schooltje van je.'
Zelf ben ik behoorlijk in verwarring, sinds woensdag.
Twee jaar geleden ontketende Cruijff zijn bloederige opstand, weet u nog, na een afgang in Bernabéu (2-0). Niet alleen de voorzitter moest opzouten, maar ook de trainer, en de directeur, en de koffiejuffrouw, en de materiaalman, en de spits. Iedereen. Oprotten. En snel een beetje.
Maar woensdag, dik twee jaar later, was het verschil tussen Ajax en Real minstens zo groot, en vermoedelijk nóg groter. Dus ja, wat moet je daar nou mee, als eenvoudige stukjesschrijver? Bewijst zoiets de onbedaarlijke flauwekul van die revolutie, of betekent het juist het Grote Gelijk van Johan Cruijff?
Net zo gemakkelijk als dat je kunt beweren dat deze spelers niet goed genoeg zijn opgeleid, kun je betogen dat het uiteindelijk allemaal geen ruk uitmaakt, omdat de huidige voetbaleconomie ons altijd zal beroven van onze beste spelers. En de Hollandse school of de Martin Jol-school, woensdag bleek het lood om oud ijzer, maar misschien helpt het wanneer je op de Toekomst wat vaker individueel traint.
Het is een voortdurende worsteling, met dat gelijk van Cruijff. Neem alleen al die laatste twee landskampioenschappen: bewijzen die nu juist het gelijk van Cruijff, of juist zijn ongelijk?
Bij de titel van 2011 leek dat nog heel overzichtelijk. Ajax werd kampioen met een team dat was vormgegeven en opgeleid door de oude macht. Maar ook toen waren er mensen die heel ernstig betoogden dat het allemaal te danken was aan Johan Cruijff, want diens herrijzenis had Ajax het laatste duwtje in de goede richting gegeven.
Het gelijk van Cruijff is overal en nergens. Deze zomer gingen zo'n beetje alle spelers die Ajax wilde kopen naar een andere club, behalve Moisander. De één weet dat aan de grote onervarenheid van het zogenoemde 'technisch hart', dat zich voortdurend liet aftroeven in het hele transfercircus. De ander vond het juist oneindig verstandig van het vercruijffte Ajax, want er was in het verleden al genoeg met geld gesmeten.
Johan zelf betoogt steeds dat de uitwerking van zijn beleid pas over een jaar of vijf zichtbaar zal zijn. De gezworen Cruijffiaan vindt dat heel logisch en verstandig, de scepticus vindt dat laf en armoedig. En wat te doen met het eerstvolgende supertalent dat doorbreekt bij Ajax? Is dat automatisch een geesteskind van Cruijff, of wordt een supertalent gewoon eens in de zoveel jaar geboren?
Ik weet niet hoe de wereld er over vijf jaar uitziet, maar vermoedelijk is het gelijk van Cruijff dan nog steeds een erg ingewikkelde kwestie, tenzij Ajax tegen die tijd de Champions League heeft gewonnen.
Jouw beoordeling