Marc Janko in actie tegen Fulham.
© anp.
In juli pakte Co Adriaanse met FC Twente de eerste prijs, door Ajax in de strijd om de Johan Cruijff-schaal te kloppen: 1-2. De Twentse doelpunten kwamen op naam van Bryan Ruiz en Marc Janko, uitgerekend de spelers die maanden later onvrijwillig zijn ondergang zouden inleiden.
© anp.
© anp.
De geweldenaar uit Costa Rica brandde, door het uitblijven van een vervanger, met zijn late transfer naar Fulham een diep kwalitatief gat in de selectie. De topscorer uit Oostenrijk zorgde door zijn speelstijl voor tweespalt binnen de trainersstaf.
Waar FC Twente Janko in de voorbije zomer het liefst aan een andere club had willen slijten, om het positiespel te kunnen perfectioneren en Luuk de Jong als spits te gebruiken, wilde Adriaanse de Oostenrijker per se voor de club behouden. De trainer refereerde aan de succesvolle samenwerking bij Red Bull Salzburg, waar Janko in de jaargang 2008-2009 onder zijn leiding liefst 39 keer had gescoord.
Zijn heilige geloof in de voetballend beperkte aanvaller ging ten koste van de soepelheid van het Twentse spel, ook al deed Janko wat hij moest doen en scoorde hij liefst 18 keer in 26 officiële wedstrijden. Het opportunistische spel vloekte evenwel met de Twentse voetbalcultuur, die een verzorgde speelstijl voorschrijft. Steeds vaker kwam het op dit punt tot discussie binnen de trainersstaf. Adriaanse liet zijn assistenten wel meepraten, maar nam steeds zijn eigen besluit. ,,Ik ben de hoofdtrainer, daar word ik voor betaald,'' zei hij onlangs nog.
Door zijn solitaire en eigengereide manier van handelen en leidinggeven, tegen PSV (2-2) resulterend in een kamikaze-tactiek met vijf aanvallers, kwam hij binnen de organisatie steeds geïsoleerder te staan. Het gebrek aan chemie met een deel van de spelersgroep, zijn assistenten en andere mensen op de werkvloer leidde tot onderlinge irritaties en wreekte zich in de kwaliteit van het voetbal.
- Co Adriaanse ontslagen bij FC Twente
Lees ook
© anp.


