column Met vijf wereldtitels is Sven Kramer volledig terecht uitgegroeid tot grootste Nederlandse allroundschaatser ooit. Hij beheerst het allemaal. Rintje Ritsma voorbij gestreefd en nog altijd is Sven maar 25, hè.
Het meest teleurgesteld ben ik in Ivan Skobrev. Die jongen loopt hier het hele weekend lang lachend door de ijsbaan terwijl hij als uittredend wereldkampioen en thuisfavoriet geen enkele reden heeft om tevreden terug te kijken. Als-ie wint dan is het altijd een heel belangrijke zege. Als hij verliest is het altijd weer onbelangrijk. Onbegrijpelijk, ik vind het echt een heel rare gozer.
Ik had het er tijdens het WK nog met Rintje over; hij kan er nog wel drie of vier winnen. Complimenten ook voor Ireen Wüst die eindelijk weer een kampioenschap lang volwassen gereden heeft.
Ik heb vaker kritiek geuit op haar drie kilometer, maar nu reed ze hem perfect vlak. Ze gaf Sablikova geen enkele keer het idee dat er voor haar wat te halen viel.
In de schaduw van Sven en Ireen reden ook Jan Blokhuijsen en Koen Verweij geweldig, maar wat me wel betreurt is dat het allroundschaatsen in de breedte een groot probleem heeft.
De prestaties van Sven en Ireen zijn van wereldniveau, vergelijkbaar met die van de grote kampioenen van tien jaar terug. Maar de concurrentie vanuit het buitenland is wel heel erg zwak. Je had bij de mannen en de vrouwen vier goede ritten op het einde en de rest was armoe troef.
Hartstikke jammer want Sven en Ireen verdienen meer tegenstand. Helaas wordt dit probleem alleen maar groter en groter omdat het WK afstanden steeds belangrijker wordt, waardoor veel schaatsers zich specialiseren.
Het allrounden olympisch maken zou natuurlijk fantastisch zijn, maar waar het mij vooral om gaat is dat de ISU eens wakker wordt geschud en dit probleem serieus neemt.
Het meest teleurgesteld ben ik in Ivan Skobrev. Die jongen loopt hier het hele weekend lang lachend door de ijsbaan terwijl hij als uittredend wereldkampioen en thuisfavoriet geen enkele reden heeft om tevreden terug te kijken.
Als-ie wint dan is het altijd een heel belangrijke zege. Als hij verliest is het altijd weer onbelangrijk. Onbegrijpelijk, ik vind het echt een heel rare gozer.
