© ap.
Het waren unieke beelden, zaterdagavond op de kletsnatte atletiekbaan van het olympisch stadion in Helsinki. Churandy Martina en Patrick van Luijk maakten samen een ereronde langs de tribunes, beiden met een Nederlandse vlag in de handen. De 27-jarige sprinters hadden even daarvoor voor een historische prestatie gezorgd door op de 200 meter het goud en zilver te veroveren.
© epa.
© afp.
© afp.
'Voor de halve finales vond ik dat ik Churandy niet alleen naar de finale kon laten gaan en vanavond dacht ik: ik laat hem niet alleen het podium op lopen', zo merkte Van Luijk droogjes op.
Martina en Van Luijk traden zaterdag in de voetsporen van Chris Berger en Tinus Osendarp, de Nederlandse atleten die op de EK van 1934 (Turijn) goud en brons veroverden op de 200 meter. Sindsdien kwam het nooit meer voor dat twee rood-wit-blauwe vlaggen tegelijk werden gehesen op de Europese kampioenschappen. Martina, geboren op Curaçao en sinds 2011 actief onder de Nederlandse vlag, volgde Bram Som op als winnaar van een gouden plak. Som werd in 2006 Europees kampioen op de 800 meter in Göteborg, Martina pakte zaterdag de 17e Europese titel voor Oranje.
'Ik ben hier gekomen voor goud en dat heb ik nu', zei de geboren Antilliaan met een grote grijns. 'Dankzij God ben ik al een tijd zonder blessures en daardoor is dit mogelijk.' Martina maakte zijn favorietenrol zaterdag meer dan waar. Bij afwezigheid van de Franse titelverdediger Christophe Lemaitre, die met het oog op de Olympische Spelen de 200 meter oversloeg, was de Nederlandse sprinter de voornaamste kandidaat voor goud. Hij kwalificeerde zich vrijdag met 20,63 seconden als eerste voor de finale. 'Ik ben zelf mijn grootste tegenstander', zo concludeerde hij vooraf al.
In tegenstelling tot Dafne Schippers, die bij de vrouwen op de 200 meter bezweek onder de druk, liep Martina met groot vertoon van macht naar de winst. De sprinter had zijn strategie aangepast aan de krappe en scherpe bochten in het olympisch stadion. 'Ik ben te snel voor deze bochten, dus ik moest voorzichtig starten. Pas na de bocht kon ik echt snelheid maken en dat heb ik gedaan. Ik keek nog wel waar de anderen bleven, maar ik zag niemand komen.' Het resultaat: 20,42 seconden en zijn eerste Europese titel.
Verrassender dan het goud voor Martina was de tweede plaats van Van Luijk. De Rotterdammer toonde zich in baan 6 de 'best of the rest' achter de ongenaakbare Martina (20,87). Zondag gaan ze samen in het estafetteteam op de 4x100 meter opnieuw voor een medaille.