Door:
Lynn Formesyn
18-7-12 - 12:29
Rosie de tamme tarantula © Universiteit van Buffalo.
Rosie, een tamme Chileense roze tarantula en het huisdier van professor Frederick Sachs, zou wel eens de sleutel kunnen zijn tot het behandelen van spierdystrofie, een groep erfelijke aandoeningen die spierzwakte en afbraak van spierweefsel veroorzaken.
Professor Sachs van de universiteit van Buffalo ontdekte namelijk dat Rosie's gif een unieke proteïne bevat die in staat is het lichaam te doen vechten tegen de vreselijke spierziekte. De ernstige gevallen van spierdystrofie treffen vooral jonge kinderen en hoewel het spinnengif de erfelijke aandoening niet kan genezen, zou het de levensloop van kinderen jaren of zelfs decennia kunnen verlengen.
Rosie
'Niemand met een gezond verstand zou spinnengif aan een kind met dystrofie geven', vermoedt Sachs. Toch zou het gif van de Chileense roze tarantula de sleutel bevatten. Rosie (althans de originele) werd twintig jaar geleden aangekocht om te dienen als huisdiertje in het labo én als mascotte voor het onderzoeksteam van professor Sachs, dat de impact van verschillende soorten gif op het celweefsel onderzoekt.
Dystrofie
Bij spierdystrofie zorgt een gebrekkig gen ervoor dat patiënten een verstevigende proteïne mankeren die spiercellen in vorm houdt. Het proces dat hierdoor ontstaat leidt uiteindelijk tot een lichaam dat spierweefsel van binnenuit verteert. Wat Sachs ontdekt heeft, is dat Rozie's gif een bepaalde stap in dit degeneratief proces kan blokkeren, waardoor mensen met spierdystrofie veel minder snel zouden aftakelen.
Test
Na deze ontdekking sloegen het team van de universiteit van Buffalo en Jeff Harvey, grootvader van een patiëntje met spierdystrofie, de handen in elkaar om het bedrijf 'Tonus Therapeutics' op te richten. Momenteel wordt de proteïnetherapie getest op muizen met dystrofie. De proteïne is een gesynthetiseerde versie van het spinnengif, dat 100 procent dezelfde kwaliteiten heeft. Uit de eerste testfase blijkt dat de diertjes meer kracht in hun spieren hebben én dat de proteïne geen toxische reacties veroorzaakt na meer dan 40 dagen.