De Ziekenfondsraad heeft zijn eigen advies over de toepassing van de zeer dure kankermedicijnen Taxol en Taxotere gisteren ontkracht. De inhoud van het advies aan minister Borst van Volksgezondheid wordt sterk gerelativeerd door toevoeging van allerlei voetnoten en een begeleidend schrijven....
Van onze verslaggeefster
AMSTELVEEN
De raad, die donderdag voor de tweede maal over de ontwerptekst vergaderde, bleek opnieuw niet in staat het eens te worden. In januari liep de discussie over het advies ook al op niets uit.
Omdat de partijen meenden dat nog langer uitstellen van het advies aan de minister onverantwoord was, besloten ze het stuk toch naar Borst te zenden, inclusief bezwaren, kanttekeningen en het doorhalen van verouderde tabellen. De politiek moet nu beslissen, vonden diverse woordvoerders.
Alleen de afgevaardigden van de vakbeweging en de zorgverzekeraars konden zich vinden in het advies. Zij vonden het in elk geval een bruikbaar instrument voor het maken van keuzen in de zorg. Ook meende deze vertegenwoordigers dat het advies zich hield aan de opdracht van de minister: antwoord geven op een aantal vragen.
Die luidden kort samengevat: bestudeer de richtlijnen die de kankerspecialisten hebben opgesteld voor de behandeling met Taxol en Taxotere (verzamelnaam taxoïden) en bekijk welk type behandeling de hoogste prioriteit moet hebben. Ook moest de raad zich buigen over de kosten van de diverse toepassingswijzen van taxoïden.
Taxol wordt toegediend aan patiënten met eierstokkanker, Taxotere aan borstkankerpatiënten. De middelen verlengen het leven, maar kunnen de patiënt niet genezen.
De kritiek werd het scherpst verwoord door patiënten en artsen. Volgens hen kan het effect van taxoïden niet worden gemeten aan de hand van het beoordelingssysteem dat werd gehanteerd door de commissie die het advies had voorbereid. Dat systeem eist dat de ene groep patiënten het middel wél krijgt, terwijl de andere groep een ander middel krijgt toegediend.
Ethisch is dat niet aanvaardbaar, vinden de critici. Taxoïden zijn bedoeld voor uitbehandelde patiënten, bij wie alle andere middelen hebben gefaald.
De strenge eisen die de raad wil stellen aan de werkzaamheid van taxoïden, werden ook niet gehanteerd toen het ging om de toelating van aidsremmers, meenden enkele raadsleden. De artsen vonden dat de Ziekefondsraad niet deskundig genoeg is om de Taxol-richtlijnen van de kankerspecialisten te beoordelen.
Verschillende raadsleden wezen erop dat het belangrijkste Taxol-probleem door het advies niet wordt opgelost: de rechtsongelijkheid. Sommige patiënten krijgen het middel wél, andere niet. Bepalend daarbij is, of het ziekenhuis de hoge kosten van taxoïden wil betalen.