Raakten we net uitgekeken op het Japanse computerkuikentje Tamagotchi, surfen we op Internet tegen een virtueel visje aan dat al onze tijd en aandacht dreigt op te eisen....
Op het moment dat onze computer even niet wordt benut, verschijnt Pieter in beeld. Pieter dwaalt wat rond over de beeldbuis. Neust eens aan de zijkant, draait een rondje om zijn eigen as. Als we met de muis in zijn buurt clicken, zwemt hij geamuseerd op de cursor af. Maar duwen we Pieter plagerig op zijn lijfje, dan zwemt hij opgejaagd weg.
'Als u hem regelmatig voedert en met hem speelt bent u de gelukkige eigenaar van een gezonde, vrolijke vis die u elke dag opgewekt begroet', legt de gebruiksaanwijzing ons uit. Maar plagen wij hem te vaak, dan krijgt Pieter last van EVI - Ernstige Vis Irritatie.
Onze computervis is gemaakt met behulp van één miljoen foto's van de papegaaivis. Door speciale videotechnologie kan hij zwemmen als een echte vis en reageren op verzorging en aandacht. Inderdaad, Pieter ziet er verbazingwekkend echt uit.
Natuurlijk hebben wij dan ook het beste voor met ons digitale huisdiertje, naar het schijnt een Piscenus mopei flotaneus. Daarom is het nu zaak om punten te sparen waarmee we het computeraquarium van Pieter kunnen upgraden. Die punten kunnen we inruilen voor:
* een rots en plant (800 punten),
* een thermometer (2400 punten)
* of knuffelvisvoer (3200 punten). Persoonlijk kijken wij uit naar de dag waarop we 800 punten hebben voor opborrelende luchtbelletjes, waarvan het geluid uit onze nog aan te schaffen multimedia-speakers zal ruisen.
Nu doet zich wel een probleem voor. Punten kunnen we verzamelen door de printer te gebruiken. Iedere keer dat wij MOPies (meervoudige originele prints) maken, worden twintig punten bijgeschreven in onze schatkist. Want daar zit het addertje onder het gras: Pieter is ons aangeboden op de Internet-site van printerfabrikant Hewlett Packard. Daar moeten we onze punten ook verzilveren.
De slimme marketingtruc achter de screensaver is duidelijk: HP wil dat wij de printer gaan prefereren boven het kopieerapparaat. 'Het enige dat net zo scherp is als een origineel is een origineel', orakelt de printerfabriek. Bovendien maak dubbelprinten 'wandelingen naar en wachttijden bij het kopieerapparaat' overbodig. Tijd is geld, nietwaar?
Bah, de commercie dreigt onze goede verhouding met Pieter te verstoren. Want het aantal keren dat wij een dubbelprint nodig hebben, is zo goed als nul. Hoe komt onze vis nu aan zijn luchtbellen, thermometer, rots, plantje en extra knuffelvoedsel in zijn virtual reality-aquarium?
Arme Pieter. Wij vrezen een voortijdige digitale dood.
Bart Dirks
http://www.hp.com/go/fish